Adam BIELAN

Mówi o wprowadzaniu cenzury prewencyjnej wtedy, kiedy Ministerstwo Cyfryzacji w moim kraju, w Polsce, wprowadzając DSA chce, by prezes urzędu zależnego od rządu wydawał nakazy blokowania treści w internecie. Mówię o cenzurze dlatego, że te decyzje mają być stosowane bez udziału sądu.

Jednocześnie ten przepis dodano do projektu ustawy wprowadzającej DSA już po konsultacjach publicznych i obywatele będą mogli odwoływać się do sądów administracyjnych po dokonaniu usunięcia tych treści. Ale ta procedura będzie trwała wiele miesięcy. To jest właśnie cenzura.

Zmiana w administracji USA zawsze oznacza nowy rozdział w stosunkach transatlantyckich. Jest to moment, w którym Europa musi działać z jasnością, pragmatyzmem i determinacją, aby wzmocnić nasze partnerstwo transatlantyckie i kształtować następne cztery lata. Stosunki UE–USA od dziesięcioleci stanowią fundament bezpieczeństwa i stabilności Zachodu. NATO zagwarantowało nam pokój, a więzi handlowe z USA przyczyniły się do dobrobytu. Oba te elementy są podstawą naszej wspólnej siły.

Dlatego muszę wyrazić głębokie rozczarowanie decyzją premiera Donalda Tuska, by nie organizować szczytu transatlantyckiego, za którym zdecydowanie opowiadał się prezydent Andrzej Duda. W obecnej sytuacji jest to poważny błąd o potencjalnie znaczących konsekwencjach w czasie, gdy niektóre rządy UE nadal kwestionują, jak powinny zareagować na zwycięstwo wyborcze prezydenta Trumpa, nie mogę wystarczająco podkreślić, że Europa nie może sobie pozwolić na pozostanie biernym.

Równolegle UE musi również przygotować się do większych inwestycji w nasze własne interesy. Powinniśmy dążyć do ściślejszej koordynacji obrony w UE, bez powielania struktur NATO, i aktywnie współpracować z Waszyngtonem, aby wzmocnić odstraszanie na naszej wschodniej flance. Ta Izba musi wykorzystać tę zmianę w Białym Domu jako okazję do pogłębienia naszego dialogu z administracją Trumpa.

Panie prezydencie, rosyjska wojna napastnicza zbliża się do naszej Unii i sąsiadów, podkreślając zarówno godną pochwały pracę krajowych sił bezpieczeństwa, jak i nasze zbiorowe niedociągnięcia w naszej obronie przed zagrożeniami hybrydowymi. Konieczne jest wzmocnienie naszej odporności na te prowokacje, które zagrażają naszej ludności, infrastrukturze i sposobom życia.

Wiemy, że wymiana informacji i zasoby przeznaczone w programach krajowych na wykrywanie i przeciwdziałanie infrastrukturze podmorskiej nie są wystarczające. Istnieją jednak rozwiązania: lepsza współpraca UE–NATO, inwestycje w systemy zapasowe, zwiększone bezpieczeństwo zbiorowe w regionie, ale także bardziej rygorystyczne egzekwowanie UNCLOS.

Podsumowując, pragnę podkreślić, że infrastruktura podwodna jest wierzchołkiem góry lodowej: Eksplodujące pakiety, ataki podpaleń, groźby śmierci i ingerencja w wybory mają miejsce, a naszym obowiązkiem jest dostarczenie naszych wspólnych odpowiedzi.

Sytuacja na Białorusi coraz bardziej się pogarsza. Wszyscy pamiętamy sfałszowane wybory i późniejsze demonstracje, które miały miejsce w 2020 r. Od tego czasu na świat wywarło głęboki wpływ pogarszanie się sytuacji w zakresie praw człowieka w regionie, począwszy od przymusowych wygnań, umyślnych represji wobec wolności religijnej, opozycji politycznej i ogółu obywateli Białorusi, a skończywszy na pełzającym izolacjonizmie nękającym Białoruś.

Białoruś stała się więzieniem, którego strażnikami są tylko Łukaszenka, marionetka Putina. Sytuacja jest jednak odczuwalna ponad granicami: Migracja jest obecnie wykorzystywana jako broń i oczywiste jest, że potrzebujemy wspólnej i bardziej ustrukturyzowanej reakcji, aby chronić naszą wschodnią flankę.

W tym kontekście wzywamy nasze instytucje europejskie i wszystkie państwa członkowskie do wspólnego określenia rozwiązań w celu pociągnięcia reżimu Łukaszenki do odpowiedzialności za jego zbrodnie oraz do wspierania białoruskiego społeczeństwa obywatelskiego zarówno w kraju, jak i na uchodźstwie.