Adam BIELAN

Zniesienie sankcji wobec Iranu w 2015 roku w ramach porozumienia nuklearnego było fundamentalnym błędem. Zaledwie 10 lat później sankcje musiały zostać ponownie nałożone.

Irański reżim wielokrotnie udowadniał, że nie można mu ufać w kwestii broni jądrowej. Pomimo podjętych zobowiązań Teheran nadal rozszerza swój program nuklearny, jednocześnie destabilizując Bliski Wschód i zagrażając bezpieczeństwu globalnemu.

Kiedy prezydent Trump ostrzegł nas przed prawdziwymi intencjami Iranu i wycofał się z porozumienia jądrowego, wielu w Europie się śmiało. Dziś nikt tak naprawdę nie wie, jak blisko jest Iran do opracowania broni jądrowej i że niepewność jest wynikiem nieudanych złudzeń dyplomatycznych.

Wspólny kompleksowy plan działania dał Teheranowi czas, pieniądze i legitymację – i okazał się porażką. Iranowi nigdy nie wolno pozwolić na posiadanie broni nuklearnej. Iran uzbrojony w broń jądrową zagroziłby światu, podczas gdy jego reżim nadal brutalnie represjonuje kobiety, mniejszości i przeciwników politycznych. Tylko siła, a nie uspokojenie, może powstrzymać Iran.

Pani przewodnicząca, pani komisarz, od czasu naszej ostatniej debaty na temat zamrożonych rosyjskich aktywów Moskwa wystrzeliła kolejne tysiące rakiet i dronów w kierunku Ukrainy, a incydenty miały wpływ na europejską przestrzeń powietrzną i infrastrukturę krytyczną. Każda z nich przypomina, że nie jest to odległa wojna, ale bezpośrednie wyzwanie dla europejskiego bezpieczeństwa.

Dziś, gdy debatujemy nad zwiększeniem wsparcia dla odbudowy i obrony Ukrainy za pomocą zamrożonych aktywów, agresja Rosji kosztowała już setki tysięcy istnień ludzkich i zniszczyła ukraińską gospodarkę, ale także wystawiła na próbę determinację i wiarygodność Europy.

Polska, jako jeden z najbliższych sojuszników Ukrainy, aż nazbyt dobrze zna koszty agresji i niebezpieczeństwo wahań, ale także siłę wynikającą z solidarności. Dlatego też z dużym zadowoleniem przyjmujemy determinację Komisji, by działać szybko i zdecydowanie.

Korzystanie z rosyjskich zasobów wysyła niewątpliwy komunikat: Agresja ma konsekwencje, a ci, którzy prowadzą nielegalne wojny, zapłacą za szkody, które wyrządzają.

Ukraina potrzebuje teraz wsparcia na rzecz systemu obronnego chroniącego ludność cywilną, odbudowy infrastruktury energetycznej przed zimą, rozminowywania gruntów rolnych. Szybkość jest decydująca. Podczas gdy debatujemy o zabezpieczeniach i procedurach, Ukraina walczy o przetrwanie. Wiarygodność Europy i znaczenie naszej solidarności zależą od wdrożenia w ciągu miesięcy, a nie lat.

Europa musi działać wspólnie, a Europa musi działać już teraz.

Panie przewodniczący, musimy dziś przypomnieć sobie, dlaczego Europa stała z Ukrainą od pierwszego dnia brutalnej agresji Rosji. Chodziło o obronę naszych wspólnych wartości: suwerenność, wolność i porządek międzynarodowy, który gwarantuje pokój wszystkim narodom, nie tylko tym potężnym. Dziś Kreml ma nadzieję, że podział zmęczenia i iluzja stabilności sparaliżują nas. Nie możemy na to pozwolić. Rozdrobniona Europa byłaby największym darem dla Putina.

Powiedzmy to jasno: Tak zwany pokój podyktowany przez Moskwę w ogóle nie byłby pokojem. Nagradzałoby to agresora, legitymizowało okupację i zdradzało naród ukraiński, który walczy i umiera za swoją wolność. Sprawiedliwy i trwały pokój musi zatem zostać zawarty na warunkach Ukrainy, z poszanowaniem jej suwerenności, integralności terytorialnej i prawa jej obywateli do decydowania o swojej przyszłości.

Będziemy z Ukrainą do zwycięstwa. Oznacza to wystarczające wsparcie wojskowe, aby odeprzeć agresję, wsparcie finansowe dla utrzymania państwa oraz wspólny plan odbudowy oparty na rozliczalności, w tym wykorzystanie rosyjskich zamrożonych aktywów.

Dlatego wyślijmy jasny sygnał przed każdym szczytem, który może się odbyć w nadchodzących tygodniach. Europa nie podda się szantażowi, nie znormalizuje agresji i nie opuści Ukrainy. Tylko pokój oparty na sprawiedliwości może przetrwać.

Kontynuując import rosyjskiej ropy, Europa finansuje rosyjską wojnę przeciwko Ukrainie. Jak możemy domagać się solidarności z Kijowem, skoro miliardy euro wciąż co miesiąc płyną do Moskwy? To haniebne! Minęły trzy lata od rosyjskiej inwazji na pełną skalę, a w 2024 r. 85 % rosyjskiego importu LNG do UE trafiło do Francji, Belgii i Hiszpanii. Każda dostawa, każda płatność wzmacnia rosyjskiego agresora, któremu twierdzimy, że się sprzeciwiamy.

Polska udowodniła, że możliwe jest zerwanie więzi energetycznych z Rosją. Osiągnęliśmy to na długo przedtem, dzięki rządowi Prawa i Sprawiedliwości. Zbudowaliśmy nowy terminal LNG i nowy rurociąg z Norwegii. Zdywersyfikowaliśmy nasze dostawy energii.

Jak możemy domagać się bezwarunkowego wsparcia ze strony Stanów Zjednoczonych, gdy nasze państwa członkowskie nadal finansują machinę wojenną Putina? Europa musi działać tak, jakby naprawdę wierzyła w zwycięstwo Ukrainy. Ograniczenie importu rosyjskiej energii teraz, a nie do 2028 roku. Najwyższy czas!