Anna ZALEWSKA

Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo! Jestem z Dolnego Śląska i Opolszczyzny. Powiedzieć „dramat” to nic nie powiedzieć. To wszechogarniająca trauma. Ludzie martwią się o to, co będzie dzisiaj, jutro, za tydzień, za pięć lat. Nie mają pieniędzy. Potrzebują dużo pieniędzy, dziesiątek miliardów złotych. A w budżecie Unii Europejskiej na 2025 rok jest tylko miliard euro z Funduszu Solidarności.

Musimy to pilnie zmienić. Musimy też zmienić – bo rozmawiam z tymi ludźmi, którzy nie są odcięci od świata – politykę klimatyczną. W tych najgorszych terenach to właśnie efekt walki ekologów, którzy rozpętali tam piekło przy każdym zbiorniku, przy każdym polderze. W związku z tym musimy zmienić politykę klimatyczną, bo to jest właśnie dostosowanie się do zmian klimatycznych. Wszystkim nowym przypominam, że jest rozporządzenie o restauracji natury, gdzie zakazuje się tego rodzaju inwestycji, a większość wybudowanych każe się zburzyć. Tak nie dostosujemy się do zmian klimatycznych i tak nie zagwarantujemy bezpieczeństwa ludziom.

Pani Przewodnicząca! Szanowni Państwo! Kolejna rezolucja, ważna, miejmy nadzieję, płynąca do więzień, by dawać nadzieję, że słowo stanie się czynem i że przyjdzie czas, kiedy wyjdą na wolność. Dająca nadzieję, że dożyją czasu nie tylko wolności i demokracji na Białorusi, ale przede wszystkim, że dożyją tego, że nie będą w więzieniu.

Kolejne słowa, ale mało czynów. Mamy mnóstwo narzędzi i instrumentów jako Unia Europejska, by za każdym razem mówić o kolejnych działaniach, o kolejnych sankcjach, o kolejnych izolacjach, żeby w żaden sposób Łukaszenka nie był uwiarygadniany. Ja przypominam sobie histerię Komisji Europejskiej, kiedy zamykaliśmy granicę, kiedy broniliśmy polsko–białoruskiej granicy, bo Komisja Europejska pozwalała na to, by Łukaszenka razem z Putinem prowadzili wojnę hybrydową.

To nie są czyny, których potrzebują zamknięci w więzieniu. Zróbmy to dla nich. Zamieńmy słowa na czyny.

Panie Przewodniczący! Panie Komisarzu! Szanowni Państwo! Jestem z Polski, z Dolnego Śląska i Opolszczyzny, terenu owładniętego katastrofą. Właśnie przechodzi wielka woda. W jednych miejscach ludzie sprzątają, odkrywają ogrom tragedii, w drugich jeszcze czekają na przejście tejże wielkiej wody. Moim obowiązkiem jest być przy nich i walczyć o każde pieniądze, dlatego że będą potrzebować pieniędzy dzisiaj, za tydzień, za pięć i za dziesięć lat.

Również upominam się o rolników. Wiem i za to dziękuję, że są takie mechanizmy, że dopłaty bezpośrednie na terenach, które zostały zalane, będą dalej wypłacane. Natomiast rolnicy na południu Polski stracili tak naprawdę możliwość kontynuacji zbioru buraków, hodowcy utracili pasze, straciły życie zwierzęta, w związku z tym rzeczywiście potrzebują pomocy, upomnienia się o to, czy będą stworzone dodatkowe pieniądze. Już wiemy, że z Funduszu Solidarności w tym roku nie ma w ogóle pieniędzy na koncie. Na następny rok zaplanowano tylko ponad miliard euro dla wszystkich krajów. Potrzebujemy wsparcia Komisji Rolnictwa, by celowo wskazać pieniądze dla rolników.