Anna ZALEWSKA

Pani Przewodnicząca! Podczas negocjacji dyrektywy odpadowej przyświecały mi dwa cele: zapewnienie realnego ograniczenia odpadów poprzez zmiany w legislacji przy jednoczesnym zapewnieniu realistycznego i proporcjonalnego w swojej implementacji podejścia do potrzeby redukcji odpadów żywnościowych i tekstylnych.

Cieszy mnie podejście wypracowane w kwestii obowiązku ograniczenia odpadów spożywczych przez państwa członkowskie. Wprowadzone cele są niskie i akceptowalne dla państw członkowskich. Nie są one oparte na karach, ale na wspieraniu państw członkowskich w podejmowaniu działań mających na celu ograniczenie wyrzucania i marnotrawienia żywności. W trakcie negocjacji udało nam się zapewnić, iż rolnictwo i rolnicy nie będą objęci celami dyrektywy, czyli obowiązkami redukcji odpadów żywnościowych. Wzmocniliśmy również pozycję rolników w stosunku do nieuczciwych praktyk prowadzonych przez operatorów supermarketów, takich jak na przykład anulowanie na ostatnią chwilę zamówień świeżych produktów bądź dyskryminacja tak zwanych brzydkich owoców i warzyw.

W ramach wynegocjowanej dyrektywy udało nam się również znacznie zmniejszyć nadmierną biurokrację, między innymi przez wykluczenie z zakresu dyrektywy mikroprzedsiębiorców i wprowadzenie uproszczonego raportowania dla pewnych podmiotów. Ponadto wsłuchaliśmy się w potrzeby państw członkowskich i znacznie wydłużyliśmy terminy implementacyjne dla administracji. Dzięki temu będziemy mieli pewność, że planowane zmiany będą dobre, realistyczne do spełnienia i zapewnią prawdziwą redukcję odpadów, czyli cel, który łączy nas wszystkich na tej sali.

Wierzę, że porozumienie w sprawie dyrektywy odpadowej to świetny przykład na to, jak mądrze można połączyć troskę o środowisko naturalne z uproszczoną legislacją, która zmniejsza biurokrację. Proszę Państwa o głosowanie za wynegocjowaną przeze mnie dyrektywą. Liczę na powtórzenie wyniku w głosowaniu nad porozumieniem w komisji ENVI i dziękuję współpracownikom i sprawozdawcom.

Panie Przewodniczący! W płonących lasach giną ludzie, giną zwierzęta, niknie bioróżnorodność, są ogromne straty dla majątków ludzkich i gospodarki. Ale również cierpi cel klimatyczny, o którym Państwo chcą tutaj dyskutować, to znaczy pochłanianie dwutlenku węgla. I informacja dla tych, którzy chcą zwiększać cel do 90% – nie zrealizujemy celu do 2030 r.

Czego potrzebują lasy? Lasy potrzebują człowieka, gospodarki leśnej, pieniędzy, monitoringu, dobrych systemów przeciwpożarowych, wreszcie systemów hydrologicznych. Nie można postawić, bez głębokiej analizy, na określone środki, wydatkować tych środków. Zresztą Trybunał Obrachunkowy upomina Komisję Europejską, że nie ma żadnych dowodów, że te środki są właściwie wydatkowane. Potrzebne są bardzo szczegółowe analizy państw członkowskich, między innymi po to, żeby pokazać, kto za te płonące lasy odpowiada.

Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! To krok w dobrym kierunku. Po raz pierwszy Komisja tak wyraźnie posłuchała państw członkowskich, które wdrażają CBAM i przemysł. Ale to jest niewystarczające, bo wykluczenie małych przedsiębiorstw to jeszcze nie uratowanie europejskiego przemysłu, o czym przecież w sprawozdaniu pisze Draghi.

Czas na kolejny krok i wprowadzenie pilnych rozwiązań, które realnie obniżą ceny produkcji energii w Europie. Potrzebujemy realnych zmian w dyrektywie ETS, która jest w największym stopniu odpowiedzialna za wzrost kosztów produkcji. Potrzebujemy konkretnych rozwiązań wspierających europejski przemysł, w tym powrotu do darmowych uprawnień. Przemysł europejski eksportujący swoje produkty poza granice Unii, do państw o znacznie mniej restrykcyjnej polityce klimatycznej, znajduje się w coraz gorszej sytuacji, tracąc swoją pozycję konkurencyjną na globalnym rynku. Czyli robimy dobrze, ale za mało. Czas podjąć następne kroki.