Arkadiusz MULARCZYK

Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo! Dziś, po trzech latach brutalnej agresji Rosji na Ukrainę, musimy jasno powiedzieć – nasza solidarność nie może słabnąć. Historia uczy nas, że niezawisłość, suwerenność, wolność narodów są wartościami, których nie można oddać w imię fałszywego pokoju. Kraj, który reprezentuję – Polska, która doskonale wie, czym jest wojna, i zna jej długofalowe skutki. Po II wojnie światowej Polska przez dziesięciolecia ponosiła konsekwencje niemieckich zbrodni wojennych, które do dziś nie zostały rozliczone. Ukraińcy, podobnie jak my, będą się przez lata zmagać z biedą, z traumą, ze stratami, z kalectwem. Nie możemy pozwolić, żeby zostali sami. Bo kto, jeśli nie my, rozumie lepiej, czym jest być porzuconym przez Zachód.

Właśnie dzisiaj mija 80 lat od zakończenia konferencji jałtańskiej, która oddała centralną Europę pod okupację sowiecką. Brak działania i solidarności rozzuchwali Putina i zwiększy jego apetyt i aspiracje. A to droga wprost do katastrofalnych skutków dla Europy i jej przyszłości.

Panie Przewodniczący! Wysoki Parlamencie! Turcja to kluczowy partner Unii Europejskiej, ale nie zamykamy jednak oczu na represje wobec opozycji: aresztowania burmistrzów i eliminowanie przeciwników politycznych pod pretekstem bezpieczeństwa. To jest niepokojące. Ale zanim skierujemy palec na Ankarę, spójrzmy na własne podwórko. W samej Unii Europejskiej, a zwłaszcza w Polsce, obecnie łamie się immunitety parlamentarzystów. Stosuje się metody demokracji walczącej, represji politycznych wobec opozycji. Odbiera się finansowanie opozycji w trakcie trwającej kampanii prezydenckiej. Stosuje się areszty wydobywcze wobec opozycji. Rząd Tuska instrumentalnie używa aparatu państwowego i prokuratury wobec opozycji. Eliminuje się opozycję jako wroga wewnętrznego. A wszystko to przy wymownym milczeniu Unii Europejskiej.

Dlaczego od roku nie ma tu żadnej debaty na temat stanu demokracji w Polsce i atakowania opozycji w Polsce? Prawa człowieka i demokracja nie mogą być wybiórcze. Zacznijmy od ich obrony wewnątrz Unii Europejskiej, a dopiero później pouczajmy innych.

Panie Przewodniczący! Jako człowiek głęboko wierzący, chrześcijanin, wiem, że religia powinna prowadzić do miłości, prawdy i sprawiedliwości. Niestety, to, co dzieje się dzisiaj w Nigerii nie jest sprawiedliwością, nie jest prawdą, nie jest miłością. Yahaya Sharif-Aminu został skazany na śmierć tylko za piosenkę, tylko za wyrażenie myśli. To nie jest obrona wiary.

Szanujmy prawo każdego do oddawania czci Bogu, ale nie bójmy się mówić prawdy. Fundamentalizm islamski i prawo szariatu, które więzi i zabija ludzi za rzekome bluźnierstwo, jest nieludzkie i nie ma miejsca w cywilizowanym świecie. Dlatego z tego miejsca, z Parlamentu Europejskiego, wzywamy władze Nigerii do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia Yahaya Sharif-Aminu i zakończenia łamania praw człowieka.