Bartłomiej SIENKIEWICZ

Panie Przewodniczący! Polskie władze dowiedziały się o zamknięciu niemieckich granic w przeddzień wprowadzenia kontroli. I to z niemieckich mediów. Już samo to pokazuje ryzyka dla strefy Schengen. To był po prostu pokaz arogancji.

Obecny rząd niemiecki nie chce wzmocnienia zewnętrznych granic, a wzmacnia granice wewnętrzne. Ale to tylko przejaw o wiele szerszego zjawiska. Zasada „co dobre dla Niemiec, jest dobre dla Europy” już dawno przestała mieć zastosowanie. Przestrzegam przed narodowym egoizmem. Żadne państwo nie jest już na tyle silne, by poradzić sobie z wyzwaniami całego kontynentu. To równie ślepa uliczka jak uzależnienie surowcowe od Rosji, motoryzacyjne od Chin czy ucieczka w narodowe granice przed imigracją.

Nie uczycie się na własnych błędach, ale chcecie, by inni ponosili ich koszty. To niszczy europejską solidarność. Coraz częściej w Parlamencie Europejskim zadajemy sobie pytanie: kto ukradł Europie Niemcy?

Pani Przewodnicząca! Żadna poważna grupa przestępcza nie funkcjonuje bez handlu narkotykami, zarówno w skali lokalnej, jak i transkontynentalnej. Pojawiają się nowe zupełnie, niepokojące zjawiska. Istnieje ryzyko, że opioidy syntetyczne zaczną wypełniać pustkę po opioidach tradycyjnych. To tworzy zupełnie nową sytuację.

Nowy jest sposób produkcji, czyli możliwość taniego i masowego wytwarzania opioidów syntetycznych w laboratoriach na terenie UE, konkurujących z tradycyjnymi narkotykami. Nowe są sposoby dystrybucji, które wykorzystują zaawansowane technologie, minimalizują ryzyka po stronie dealerów i siatek przestępczych. Ale co istotne, opioidy stają się częścią wojny hybrydowej. Rosja wykorzystuje te same kanały, takie jak Telegram, zarówno do dystrybucji opioidów i innych narkotyków, jak i do dezinformacji prowadzonej wobec państw Zachodu. Nie możemy zapominać, że część tych substancji powstaje w Chinach.

Zacznijmy wreszcie traktować ten problem jako priorytet całej Unii, wymagający nowych strategii, nowych funduszy, zarówno tegorocznych, jak i w przyszłości. Panie Komisarzu, skoro jest tak dobrze i ta ostatnia strategia przyniosła takie efekty, to dlaczego jest tak źle? Mówił Pan o portach. Przecież w Szwecji porty sobie pożyczają skanery. Przecież to, co się dzieje na ulicach Szwecji, łącznie z zaangażowaniem dzieci, jest zaprzeczeniem tego, o czym Pan mówił: prewencji dzieci zaangażowanych w narkotyki.

Będziemy oceniać tę politykę, jaka do tej pory była prowadzona przez Komisję, ponieważ w przyszłym roku upływa jej termin. Ale nie malujmy trawy na zielono. Europa jest w coraz większym kryzysie narkotykowym i grozi jej następna fala tego kryzysu. To będą opioidy syntetyczne. I naprawdę, jeśli słyszę, że było 18 czy 17 priorytetów, to ja wiem jedno z 25-letniej pracy menadżerskiej: jeśli jest 18 priorytetów, to znaczy, że nie ma żadnego.

Pani Przewodnicząca! Zanim zaczną działać mechanizmy Paktu, pilnie musimy ograniczyć napływ tych uchodźców, którzy są elementem agresji hybrydowej. Dotychczasowe procedury stawiają Unię Europejską w sytuacji bezradności. Używanie statusu azylantów jest częścią agresji Moskwy i Mińska. Często nie znamy faktycznych danych osób nielegalnie przekraczających granicę i ubiegających się o azyl. Mamy prawo wiedzieć, kto do nas przyjeżdża, a jak nie możemy wiedzieć, mamy prawo odmówić im wejścia na nasze terytorium.

W doktrynie rosyjskiej nie ma rozróżnienia między narzędziami prowadzenia wojny. Ich dyplomacja, akty dywersji, których dopuszczają się na Zachodzie, czy organizowani przez nich migranci, są takim samym instrumentem prowadzenia wojny jak ich czołgi i rakiety. Oczekuję zrozumienia tego faktu, szczególnie po lewej stronie tej sali.