Bogdan Andrzej ZDROJEWSKI

Panie Przewodniczący! Panie Komisarzu! Sport w Europie znajduje się pod ogromną presją. Komercjalizacja nabiera tempa. Rosną inwestycje zagraniczne, tworząc modele nastawione przede wszystkim na zysk. Kolejnym zagrożeniem jest rozgrywanie ligowych meczów czy innych regularnych rozgrywek sportowych poza granicami Europy. Cieszy decyzja UEFA z dnia dzisiejszego o tym, aby wyrazić wobec tego sprzeciw. Jednocześnie, co mnie bardzo martwi, maleje liczba wolontariuszy, tak niezbędnych przede wszystkim dla sportu masowego. Te wyzwania dotyczą bardzo wielu dyscyplin sportowych. Wydaje się, że ich skala i złożoność rośnie, co wystawia odporność europejskiego modelu sportu na dodatkową próbę.

Nie można już dłużej uznawać za oczywiste podstawowych wartości, które nadają sportowi sens. Tymi wartościami są: uczciwość, otwartość, solidarność czy po prostu zasady fair play. Moje sprawozdanie jest wezwaniem do działania. Podkreśla pilną potrzebę ochrony i wzmocnienia europejskiego modelu sportu. Sport musi pozostać wierny swoim podstawowym wartościom zarówno na boisku, jak i poza nim.

Głosowanie nad tym sprawozdaniem odbywa się również w kluczowym momencie, gdy Komisja Europejska przygotowuje się do nakreślenia długoterminowej strategii europejskiej polityki sportowej w przyszłym roku. Trzymamy kciuki za pracę pana komisarza.

Niedawne orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości – warto je przytoczyć – w sprawie zarządzania sportem i praw sportowców tworzy wyraźną okazję do bardziej zdecydowanych działań. W ramach tych działań zwracamy się o wydanie jasnych wytycznych dotyczących stosowania prawa Unii Europejskiej, w tym prawa konkurencji, przede wszystkim oczywiście w dziedzinie sportu. Musimy pomóc sportowcom w pokonywaniu rozmaitych wyzwań, takich jak niewystarczająca ochrona socjalna, rosnąca intensywność uprawiania sportu i coraz bardziej napięty kalendarz rozmaitych zawodów. Dlatego potrzebujemy silniejszej ochrony praw sportowców, ze szczególnym uwzględnieniem osób niepełnosprawnych i niepełnoletnich.

Należy pamiętać, że autonomię sportu można utrzymywać jedynie przez dobre zarządzanie, dlatego musimy szerzej otworzyć drzwi do większej partycypacji. Oznacza to więcej miejsca w procesie decyzyjnym nie tylko dla sportowców, ale także dla kibiców. W tym celu proponuję utworzenie sektorowego komitetu dialogu społecznego ds. sportu zawodowego na szczeblu Unii Europejskiej, w którym mogłyby zabierać głos wszystkie zainteresowane strony związane ze sportem.

Ważną kwestią jest solidarność finansowa. Istnieje bowiem rosnąca przepaść pomiędzy elitą finansową w sporcie zawodowym a poziomem amatorskim, na którym większość młodych ludzi przecież rozpoczyna swoją przygodę ze sportem. Wzywamy Komisję do przeprowadzenia analizy wsparcia rozmaitych badań dotyczących sportu w Europie, szczególnie po to, aby sporządzić mapę istniejących mechanizmów solidarności finansowej i systemów redystrybucji, aby zapewnić bardziej sprawiedliwy podział zasobów. Podkreślamy również potrzebę wspierania lokalnych klubów i organizacji sportowych poprzez programy takie jak Erasmus+.

Każdego dnia miliony Europejczyków spacerują, biegają, chodzą na siłownię lub uprawiają różne formy aktywności fizycznej. Promowanie sportu na wszystkich poziomach ma zasadnicze znaczenie dla budowania zdrowszego i bardziej aktywnego społeczeństwa. Dotyczy to zwłaszcza najmłodszych ludzi. Dlatego kluczowe propozycje zawarte w sprawozdaniu obejmują poprawę infrastruktury, dostępność, zwiększenie finansowania sportu i aktywności fizycznej w ramach programu Erasmus+.

Wierzę, że zwiększenie liczby wolontariuszy zaangażowanych w sport oraz uznanie ich kluczowej roli przyczyni się do rozwoju sportu w całej Europie. Jako sprawozdawca także do spraw przyszłego programu Erasmus+ chciałbym w tym miejscu zapewnić, że Parlament będzie walczyć o jak najwięcej środków, również z przeznaczeniem na sport.

Podsumowując, przed nami wciąż wiele pracy, ale już dziś chciałem podziękować wszystkim naszym współsprawozdawcom za wszystkie wyrażone opinie. Są one cenne i stanowią wkład w to sprawozdanie.

Panie Przewodniczący! Panie Komisarzu! Bardzo, bardzo dziękuję. Tak jest, tak się mówi, że na sporcie i polityce znają się wszyscy. Jak znają się wszyscy, to każdy ma pomysł, każdy ma idee, każdy ma określoną obserwację. Zawrzeć to wszystko w tym sprawozdaniu? Nie było takiej możliwości. Sprawozdanie mogłoby być za obszerne, za szczegółowe i, krótko mówiąc, słabsze.

Chcę więc bardzo, ale to bardzo podziękować za pewną powściągliwość, za budowanie sytuacji, w której te najważniejsze rzeczy rzeczywiście zostały wyodrębnione i, krótko mówiąc, obronione. Jeszcze raz podkreślam: nie da się wszystkiego w tym sprawozdaniu zmieścić.

Bardzo często nie doceniamy pracy personelu. Ja chcę tę kwestię zamknąć słowami podziękowań dla pani Kasi Bieniaszczyk, która pracowała już nad drugim sprawozdaniem, jeżeli chodzi o europejski model sportu, a jest to szczególne wyróżnienie.

I jeszcze jedna rzecz, o której muszę powiedzieć. Musimy walczyć także z piractwem, z piractwem, które odbiera wynagrodzenie sportowcom, które jest swoistą kradzieżą. O tym w sprawozdaniu także mówimy, skromnie, ale mówimy, bo bardzo istotne jest, aby, krótko mówiąc, wynagrodzenia dla sportowców były godne, sprawiedliwe i nie zabierane poprzez także takie aktywności.

Mam nadzieję, że ta praca zainspiruje także Komisję Europejską i sprawi, że finał będzie następujący: serce europejskiego sportu będzie biło jeszcze mocniej. Panie Komisarzu, bardzo serdecznie dziękuję. Dziękuję też za wkład w dyskusję wszystkim organizacjom, które brały udział w wysłuchaniach.

Pani Przewodnicząca! Musimy oczywiście pamiętać, że polityka kulturalna należy przede wszystkim do kompetencji państw członkowskich. Podkreślamy wielokrotnie, w tym także w tej rezolucji, że zasada pomocniczości jest nie tylko zasadą podziału kompetencji, ale stanowi także podstawowe zabezpieczenie różnorodności kulturowej.

Z tego powodu tak bardzo ważny jest ustęp piąty, ustęp ostatni w rezolucji. Warto go przytoczyć w całości: „wzywamy Komisję do zdecydowanego odrzucenia wszelkich prób uznania dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych za zakłócenie w handlu oraz do obrony tej dyrektywy jako uzasadnionego mechanizmu instrumentu regulacyjnego. Ma on bowiem znaczenie nie tylko dla zapewnienia ochrony różnorodności kulturowej, ale także dla suwerenności i posiadania przez nas miękkiej siły. Kultura dla nas jest nie tylko ważnym elementem polityki wewnętrznej, ale także obrony suwerenności Europy”.