Bogdan Andrzej ZDROJEWSKI

Panie Przewodniczący! Cyberprzemoc, dehumanizacja, cyberszykanowanie, mobbing, nękanie, obdzieranie z prywatności to nie są puste słowa. To fragment rzeczywistości. Efekt tej rzeczywistości, tego fragmentu, to ucieczki, depresje, defekty osobowości, próby samobójcze, niestety czasami skuteczne. Walka z tym zjawiskiem to nasz obowiązek, obowiązek polityków, obowiązek Komisji, obowiązek nauczycieli, obowiązek, krótko mówiąc, wszystkich instytucji. Musimy o tym pamiętać.

Prawa strona, której nie widzę, w ogóle nie widzę, bo jedyna po tej stronie Magda Adamowicz to już PPE. Ale chcę od razu powiedzieć, że ci, którzy proponują, siedząc po tej prawej stronie, dżunglę, błoto, brak zasad, niech wyrzucą kodeks drogowy do kosza, niech zlikwidują wszystkie światła, sygnalizatory na skrzyżowaniach, niech zlikwidują ścieżki rowerowe, przejścia dla pieszych. Kto wygra na tych drogach? Wygrają czołgi.

Nie chcemy rzeczywistości bez odpowiedzialności. Musimy pamiętać, że odpowiedzialność za słowo to odpowiedzialność za określone narzędzie. Efektem używania tego narzędzia nie może być nieszczęście, zwłaszcza dzieci. Bardzo dziękuję Komisji za podjęcie inicjatywy. Będziemy ją bez wątpienia popierać.

Pani Przewodnicząca! Międzynarodowy Dzień Edukacji to oczywiście dobry czas na refleksje, ale też szansa na podziękowanie dla wszystkich edukatorów. Wiemy, mamy świadomość znaczenia edukacji, jej wpływu na pomyślność i rozwój kulturowy i cywilizacyjny. Niestety, patrząc na przykład na wynagrodzenia pedagogów, zwłaszcza tych, którzy uczą najmłodsze dzieci, tej satysfakcji może nam brakować. Niestety także rozmaici decydenci, proponujący rozmaite polityki edukacyjne, przeważnie ze swoimi propozycjami są po prostu spóźnieni: spóźnieni wobec wyzwań cywilizacyjnych, zmian technologicznych, ale także – co równie ważne – potrzeb psychicznych samych młodych ludzi.

Dziś powinniśmy wspierać wszystkie aktywności zmierzające do podnoszenia efektywności w samym nauczaniu, redukować rozmaite wykluczenia, ale także wspierać najzdolniejszych, by ich talenty nie tylko szybko się rozwijały, ale po prostu nie marnowały. Pamiętajmy o takich programach jak Erasmus+, o całych pokoleniach wyrosłych na dobrych praktykach i takich formach wsparcia mobilności młodego pokolenia.

Dziś Komisja proponuje 40,9 mld na kolejną perspektywę. Punkt wyjścia jest dobry, ale niesatysfakcjonujący. Chcielibyśmy, aby te dodatkowe miliardy zostały wyasygnowane. Miliard w innych określonych dziedzinach to prawie nic. W edukacji miliard, każdy miliard – podkreślam – to coś bardzo, bardzo dużego.

Nauczycielom, wszystkim edukatorom i NGO-som bardzo serdecznie przy okazji dziękuję.