Bogdan RZOŃCA

Pani Przewodnicząca! Pani Minister! Panie Komisarzu! Niestety będzie tylko gorzej i nie ma na co czekać. Będzie gorzej, bo Komisja Europejska już zaciągnęła Unię Europejską w przepaść długu i chce zaciągać kolejne długi. Wieloletnie ramy finansowe stracą na wartości, realnie stracą na wartości. Będzie mniej pieniędzy na wspólną politykę rolną. Nie pomylę się, jeśli powiem, że będzie to o 20% mniej niż jest. Regiony będą szantażowane. Bardzo źle to wróży w przyszłości. Regiony będą dostawać pieniądze, jeśli będą wprowadzać reformy. To jest fatalne rozwiązanie. Nie można tak postępować. Ludzie w regionach będą mniej ważni.

No i mamy oczywiście potem dług: 300 mld euro obciąży nowe, wieloletnie ramy finansowe i o tyle realnie mniejszy będzie ten nowy budżet. Tłuste lata życia na kredyt niestety przerodzą się w chude lata i te chude lata będą owocowały kolejnymi niepokojami, jeśli nie odwołamy Komisji Europejskiej, która po prostu działa bardzo źle i przeciw solidarnej Unii Europejskiej.

Pani Przewodnicząca! Z przyjemnością przyjęliśmy wszyscy informację o tym, że ponad 1,2 miliona Europejczyków poparło Europejską Inicjatywę Obywatelską. Ta inicjatywa wypływa z głębokiego przekonania, że Unia Europejska jest bardzo silna wtedy, kiedy jest różnorodna nie tylko pod względem narodów i języków, ale również regionów – regionów, ich kultur oraz specyfiki społeczno- gospodarczej. Zasada spójności terytorialnej została zapisana w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Jednakże różnice między regionami są nadal znaczne: nierówności gospodarcze, spadek liczby ludności, wyludnienie, ograniczony dostęp do usług publicznych czy erozja kultur lokalnych zagrażają spójności i jedności naszego wspólnego europejskiego projektu.

Inicjatywa ta wzywa Komisję do podjęcia konkretnych kroków, aby polityka regionalna skuteczniej promowała równość między regionami, w szczególności tymi borykającymi się z trudnościami strukturalnymi, w szczególności gwarantując sprawiedliwy dostęp do funduszy unijnych dla wszystkich regionów, zwłaszcza tych o szczególnych wyzwaniach kulturowych, geograficznych czy gospodarczych, uznając i chroniąc regionalne tożsamości i kulturowe regionalne tradycje jako żywe elementy dziedzictwa kulturowego i społecznego tkanki europejskiej. Promując także zrównoważony rozwój i samowystarczalność regionów poprzez wspieranie lokalnych gospodarek oraz ożywienie demograficzne. Wzmacniając zarządzanie regionów i udział obywateli w kształtowaniu projektów i strategii rozwoju finansowego w Unii Europejskiej.

Ta inicjatywa nie ma na celu podziału czy separacji. Wręcz przeciwnie – chodzi o wzmocnienie jedności przez sprawiedliwość, o umożliwienie wszystkim częściom Europy rozwoju i znaczącego wkładu w naszą wspólną przyszłość. Inicjatywa ta domaga się równości, a nie jednolitości w polityce unijnej. A polityka spójności powinna odzwierciedlać barwną mozaikę Unii Europejskiej.

Przyszłość Wspólnej Polityki Rolnej po 2027 roku nie może oznaczać jej osłabienia, liberalizacji handlu kosztem europejskich rolników ani uzależniania Europy od importu żywności z państw trzecich. Umowa z Mercosur, niekontrolowany napływ tanich produktów z Ameryki Południowej i Ukrainy to śmiertelne zagrożenie dla europejskiego rolnictwa. Dziś mamy obowiązek jasno i stanowczo powiedzieć: dość polityce, która niszczy bezpieczeństwo żywnościowe Europy.

COVID i konflikty zbrojne pokazały jednoznacznie, że nie możemy polegać na dostawach z zewnątrz. Europa musi produkować żywność u siebie, w oparciu o zasady zrównoważonego rozwoju, ale i sprawiedliwej konkurencji. Wspólna Polityka Rolna musi być tarczą chroniącą europejskich rolników, nie narzędziem ich eliminacji.

Dziś nie czas na eksperymenty czy ukłony wobec interesów korporacji. Czas pokazać Komisji Europejskiej żółtą kartkę i domagać się realnego działania. Jeśli nie chcemy być grabarzami rolnictwa w Europie, musimy działać tu i teraz. Wspólna Polityka Rolna to sprawa europejskiej racji stanu.