Panie Przewodniczący! Panie Komisarzu! Martwimy się sytuacją Unii Europejskiej i uważamy, że dokument, o którym rozmawiamy, nie jest strategią, jest raczej listą pobożnych życzeń. Powinniśmy bowiem odpowiedzieć sobie na proste pytania: co dzisiaj działa w Unii, a co nie działa? Co należy ograniczyć? Gdzie mamy dublowanie kompetencji i co powinno pozostać w gestii Unii Europejskiej, a co w gestii państw narodowych, państw członkowskich? Za mało w tym dokumencie jest o oszczędnościach, gdyż dzisiaj sytuacja jest zupełnie inna niż 7 lat temu. Za mało mówimy o oszczędnościach, a nasi wyborcy czekają na to, żebyśmy pokazali oszczędności, którymi Unia Europejska powinna się tak naprawdę przejąć.

Niepokój budzą nasze nowe zasoby własne. To oznacza dalszą fiskalizację Unii Europejskiej. Czy mamy na to mandat? Nie. A więc unia podatkowa – ten pomysł – jest realizowany w tym dokumencie. Nam się to nie podoba. Sprawozdanie rozszerza pojęcie europejskiej wartości dodanej, a budżet Unii powinien koncentrować się na tym, co naprawdę jest wspólne – bezpieczeństwo, rolnictwo, konkurencyjność, infrastruktura, wsparcie dla regionów. Za mało o tym wszystkim jest w tym dokumencie.

Wreszcie, zanim zwiększymy ambicje globalne, zadbajmy o fundamentalne rzeczy w Unii Europejskiej: bezpieczne granice, gospodarkę, rozwój technologiczny, konkurencyjność, spójność. Potrzebujemy zatem mniej iluzji, a więcej dyscypliny, mniej centralizacji, a więcej subsydiarności. Budżet Unii musi pozostać narzędziem inwestycji, a nie mechanizmem niekontrolowanego wzrostu wydatków i kompetencji.

Pytanie do Pana Komisarza: gdzie są środki na Europejski Fundusz Globalizacji? Niestety mamy do czynienia w tej chwili z upadłością firm w Unii Europejskiej. Prawie co miesiąc głosujemy w Unii Europejskiej nad pomocą dla poszczególnych państw. Czy jest to gdzieś w budżecie? To jest moje pytanie, ono jest pozytywne, bo chciałbym tym podzielić się z moimi wyborcami.

Uzasadnieniem tej uchwały są petycje złożone przez przedsiębiorców w Polsce. Jest to rezolucja ostrzegająca przed firmami z Chin, na przykład kupującymi firmy w UE, a następnie wykorzystującymi je do nieuczciwej konkurencji. Wiemy, że używają tanich i niezdrowych materiałów w produkcji. Dlatego musimy zdecydowanie chronić uczciwe przedsiębiorstwa w UE. Dlatego wspierajmy uczciwych producentów i chrońmy konsumentów. O to właśnie chodzi w tej rezolucji.