Elżbieta Katarzyna ŁUKACIJEWSKA

Panie Przewodniczący! Pani Komisarz! Najbardziej skutecznym sposobem ochrony bioróżnorodności w skali międzynarodowej są współpraca i wspólne wysiłki na poziomie globalnym. I musimy pamiętać, że przyczyny wylesiania czy degradacji lasów różnią się, gdy popatrzymy na kontekst globalny i na europejskie podwórko. Bowiem gdy popatrzymy na kontekst globalny, spowodowane to jest ekspansją rolnictwa lub urbanizacją w różnych rejonach świata. I nie powinny te problemy być mylone z wpływem niekorzystnych zmian klimatycznych na lasy, takich jak przedłużające się susze, burze czy pożary lasów, które prowadzą następnie do masowego występowania szkodników wtórnych i chorób.

Tak jak różne są przyczyny degradacji siedlisk i gatunków, tak też różne są dostępne metody przeciwdziałania tym zjawiskom. I te degradacje powinny być bardzo dobrze udokumentowane i dobrze naukowo uzasadnione. Aby ograniczyć działanie człowieka prowadzące do degradacji ekosystemów, konieczne są zwiększone wysiłki międzynarodowe na rzecz wzmacniania roli zrównoważonego zarządzania wszelkimi kategoriami użytkowania gruntów jako lepszej alternatywy dla dotychczasowych praktyk. I nie da się tego osiągnąć wyłącznie za pomocą sankcji.

Przykładem takiej równowagi jest koncepcja stale zrównoważonej gospodarki leśnej, opracowana i z powodzeniem realizowana w Europie od prawie 35 lat. Unia Europejska jako jeden z sygnatariuszy porozumień ministerialnych w ramach procesu Forest Europe powinna lepiej promować i zachęcać inne państwa do naśladowania europejskiego podejścia do zrównoważonej gospodarki leśnej, która oparta jest na trzech filarach: środowiskowym, ekonomicznym i społecznym. Lasy europejskie są bowiem ostoją bioróżnorodności i zasobów przyrody na skalę, której nie oferuje żadna inna forma użytkowania gruntów, zapewniając cały szereg dóbr i usług ekosystemowych społeczeństwu. Działalność ludzka na przestrzeni wieków kształtowała – już kończę, Panie Przewodniczący – lasy Europy, prowadząc do powstania lasów półnaturalnych o bardzo dobrej jakości i bogactwie form, w tym bioróżnorodności, jak również produktywne lasy gospodarcze...

Panie Przewodniczący! To jest bardzo smutne, że pomimo wiedzy, świadomości, działań i wielu debat w tej Izbie cały czas mamy problem z równymi prawami, z równymi płacami między kobietami i mężczyznami i cały czas mamy problem z przemocą. To smutne i wstydliwe.

Natomiast mówiąc o naszych wskazaniach na sesję ONZ, chciałabym dotknąć jednej kwestii: głosu kobiet z obszarów wiejskich i oddalonych, które dodatkowo mierzą się z wyzwaniami i ograniczeniami, między innymi dotyczącymi edukacji, rynku pracy, usług zdrowotnych, czy mierzą się z wykluczeniem transportowym. Pamiętajmy, że te kobiety są fundamentem lokalnych społeczności, a jednocześnie zbyt często pozostają niewidoczne w polityce i w debacie publicznej.

Pamiętajmy też o zwiększeniu reprezentacji kobiet w sektorach STEM. Dane pokazują, że kobiety nadal stanowią mniejszość w zawodach związanych z nauką i technologiami. Jeżeli chcemy być innowacyjną i konkurencyjną gospodarką, musimy eliminować bariery, które zniechęcają kobiety do wyboru takich zawodów. Nie możemy zapomnieć, oczywiście, o walce z przemocą wobec kobiet w całej Unii Europejskiej. Jedna na trzy kobiety doświadcza różnych form przemocy. To jest wstyd w obecnych czasach, wstyd dla wszystkich, którzy nie chcą realnych działań i nie chcą podjąć realnych decyzji, aby tę sytuację zmienić. Wreszcie luka płacowa, o której tutaj tyle powiedziano. To wstyd, że na tych samych stanowiskach kobiety zarabiają 13% mniej. Równość to fundament europejskich wartości. Pamiętajmy o tym.