Panie Przewodniczący! Według Amnesty International jedna na 20 kobiet w Unii Europejskiej została zgwałcona. To miliony osób, miliony historii i miliony ludzkich tragedii, dramatów, które często zostały zignorowane, a winny nie poniósł kary. Tylko tak znaczy tak. To definicja, która powinna obowiązywać w każdym kraju Unii Europejskiej. Nie możemy zaakceptować, że są miejsca, gdzie kobieta musi udowadniać, że się broniła, że głośno protestowała, że nie prowokowała. Nie możemy zgadzać się, aby kobiety po traumie gwałtu były dodatkowo upokarzane. I nie możemy zaakceptować sytuacji, w której prawa kobiet kończą się na granicy jednego państwa. Nie możemy mówić o równości, jeżeli ochrona przed przemocą zależy od miejsca, w którym mieszkamy. Dziś mówimy, Szanowni Państwo, o godności, bezpieczeństwie i prawach podstawowych. A my jako Europa, my jako Parlament Europejski, musimy jasno powiedzieć, że stoimy po stronie kobiet, że wspieramy i chronimy kobiety.

Pani Przewodnicząca! Urodziłam się, wychowałam i mieszkam na wsi i wiem, jak często kobiety z takich regionów są deprecjonowane, jak podcina im się skrzydła, jak niszczy poczucie ich wartości. Ale też wiem, jak wiele ambicji jest w tych kobietach. Niestety natrafiają na wiele barier. Dzisiaj o nich mówiliśmy: służba zdrowia, dostęp do finansowania, kredyty, usługi publiczne, szybki internet i wiele, wiele innych. Kobiety z tych regionów potrzebują szczególnego wsparcia i mentorstwa.

Musimy przyspieszyć walkę o równość, równe prawa, walkę z luką płacową czy emerytalną. Potrzebujemy też bardziej zintegrowanego podejścia do wszystkich polityk Unii Europejskiej, aby kobiety częściej mogły sięgać po unijne wsparcie. Dziękuję wszystkim dzisiaj za tę debatę i za wyraźne wsparcie dla konkretnych rozwiązań, które dają kobietom ze wsi, terenów wyspiarskich i oddalonych realne szanse rozwoju. I chciałabym, abyśmy dzisiaj wszyscy, niezależnie od grup politycznych przeszli od słów do działań. Abyśmy dzisiaj dali kobietom z tych obszarów narzędzia, możliwości i szanse, na które czekają od lat.

Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! Na początku chciałabym podziękować kontrsprawozdawcom z wszystkich grup politycznych za konstruktywną współpracę nad tym sprawozdaniem. Mówimy dzisiaj o milionach kobiet z całej Unii Europejskiej, które żyją i pracują poza wielkimi miastami, na obszarach wiejskich, wyspiarskich, najbardziej oddalonych. To one są kręgosłupem lokalnych społeczności, prowadzą działalność gospodarczą, pracują w rolnictwie, rozwijają rzemiosło, budują lokalne rynki pracy, a mimo to ich potencjał wciąż pozostaje niewykorzystany.

W Unii Europejskiej jedynie 34% osób prowadzących działalność gospodarczą to kobiety, a na obszarach wiejskich ten odsetek jest znacznie niższy. Jednocześnie to kobiety znacznie częściej pracują w niepełnym wymiarze pracy. To przekłada się na różnice dochodowe i emerytalne. Dlaczego taka sytuacja ma miejsce? To nie jest kwestia braku ambicji, umiejętności czy zdolności, ale to jest kwestia barier, które są bardzo konkretne, braku dostępu do finansowania, trudności w uzyskaniu kredytu czy wsparcia na start. To także często brak informacji, dostępu do informacji, także o europejskich środkach finansowych. W wielu przypadkach to także kwestia braku dostępu do ziemi czy sieci kontaktów, a także kwestia przełamywania stereotypów.

Jeżeli chcemy mówić poważnie o konkurencyjności Europy, nie możemy dłużej ignorować tych wyzwań, bo to nie jest tylko problem społeczny, to jest realna strata gospodarcza dla całej Unii Europejskiej. Dlatego moje sprawozdanie jest sprawozdaniem praktycznym, skupionym nie na deklaracjach, ale na rozwiązaniach.

Po pierwsze, chcemy wzmocnić dostęp kobiet do finansowania. Upraszczamy procedury, ograniczamy biurokrację, tworzymy bardziej dostępne ścieżki wsparcia dla małych działalności.

Po drugie inwestujemy w kompetencje, w szkolenia z zakresu cyfryzacji, prowadzenia działalności, zarządzania finansami. Po trzecie stawiamy na infrastrukturę, bo bez dostępu do szybkiego internetu, bez dostępu do dobrego punktualnego transportu, bez dostępu do opieki nad dziećmi nie ma realnej równości szans. To są podstawowe warunki rozwoju przedsiębiorczości w tych regionach. Wreszcie wspieramy lokalne gospodarki, rolnictwo, rzemiosło, małe przedsiębiorstwa, które są fundamentem wielu regionów Europy.