Panie Przewodniczący! Pani Komisarz! Nieodpłatna praca opiekuńcza kobiet w Unii Europejskiej to jeden z najważniejszych, ale często niewidocznych filarów funkcjonowania społeczeństwa i gospodarki. Praca ta, jak wszyscy tutaj mówimy, zazwyczaj nie jest wynagradzana, mimo że wymaga czasu, wysiłku i odpowiedzialności. Nie jest też uwzględniana w systemach zabezpieczenia społecznego.

Często mówimy o konkurencyjności, o gospodarce, o problemach na rynku pracy, a jednocześnie miliony kobiet wypychane są z aktywności zawodowej przez brak odpowiedniego systemu opieki. I jeżeli, Szanowni Państwo, kobiety wykonują 75% nieodpłatnej pracy opiekuńczej w Unii Europejskiej, jeżeli prawie 30% kobiet pracuje w niepełnym wymiarze pracy, to nie dziwmy się, że potem mamy lukę wynagrodzenia, sięgającą blisko 10% czy lukę emerytalną między kobietami a mężczyznami, która wynosi ponad 25%. To też pokazuje, że opieka w Europie jest nierówno rozłożonym obowiązkiem, co szczególnie widoczne jest w regionach wiejskich i mniejszych miejscowościach, gdzie brak żłobków, opieki długoterminowej i transportu publicznego często oznacza całkowite wykluczenie kobiet z rynku pracy.

Musimy zmienić myślenie. Inwestycje w opiekę nie są kosztem socjalnym. To inwestycja w gospodarkę, aktywność zawodową kobiet i przyszłość lokalnych społeczności. Europejski status opiekuna jest niezbędny.

Dziękuję moim koleżankom za ciężką pracę i propozycje, które są tak oczekiwane.