Ewa KOPACZ

Kolejnym punktem porządku dziennego jest oświadczenie Komisji w sprawie grzywny nałożonej na platformę TikTok oraz potrzeby zwiększenia ochrony praw obywateli na platformach mediów społecznościowych (2025/2704(RSP)).

Zamykam debatę.

Głosowanie odbędzie się jutro w czwartek 8 maja 2025 r.

Kolejnym punktem porządku dziennego jest sprawozdanie sporządzone przez Ralfa Seekatza w imieniu Komisji Gospodarczej i Monetarnej w sprawie unii bankowej – sprawozdanie roczne za 2024 r. (2024/2055(INI)) (A10-0044/2025).

Zamykam debatę.

Głosowanie odbędzie się w czwartek 8 maja 2025 r.

W kwietniu 2025 roku Rosja nasiliła brutalne ataki na ludność cywilną Ukrainy, szczególnie kobiety i dzieci. 13 kwietnia rosyjski ostrzał zabił 36 osób i ranił 119, wśród nich co najmniej 15 dzieci. Zaledwie jedenaście dni później rosyjski pocisk trafił w dzielnicę mieszkalną Kijowa, zabijając 13 osób i raniąc ponad 90, głównie kobiety i dzieci przebywające w schronach i szpitalach. Według danych ONZ, w ciągu pierwszych trzech tygodni kwietnia zginęło 151 cywilów, a 697 zostało rannych. Liczba ofiar wśród najmłodszych i najbardziej bezbronnych dramatycznie wzrasta. W obliczu takich faktów mówienie o pokoju bez sprawiedliwości i jednoznacznego potępienia agresora jest moralnie nie do przyjęcia. Pokój nie może oznaczać zapomnienia o ofiarach ani rezygnacji z pociągnięcia do odpowiedzialności tych, którzy odpowiadają za zbrodnie wojenne. Dlatego Unia Europejska musi nadal udzielać Ukrainie wsparcia militarnego, finansowego i humanitarnego nie w duchu eskalacji, lecz jako wyraz odpowiedzialności za bezpieczeństwo, prawo międzynarodowe i przyszłość pokoju w Europie. O Ukrainie mówi się wiele, powtarzają się wezwania do działania i zakończenia wojny, tymczasem bomby wciąż spadają na miasta. Giną kobiety i dzieci. Dziś solidarność z Ukrainą to nie tylko decyzja polityczna. To miara naszej wspólnej przyzwoitości.

Zamykam debatę.

Kolejnym punktem porządku dziennego jest debata nad sześcioma projektami rezolucji w sprawie aresztowania i groźby wykonania kary śmierci na Tundu Lissu, prezesie Chademy, głównej partii opozycyjnej w Tanzanii (2025/2690(RSP)).

Kolejnym punktem porządku dziennego jest debata nad sześcioma projektami rezolucji w sprawie powrotu ukraińskich dzieci przymusowo przemieszczonych i deportowanych przez Rosję (2025/2691(RSP)).

Przechodzimy do wyjaśnień dotyczących głosowania w sprawie roli magazynowania gazu w zabezpieczaniu dostaw gazu przed sezonem zimowym.

Przechodzimy do wyjaśnień dotyczących głosowania w sprawie polityki konkurencji – sprawozdanie roczne za 2024 r.

Protokół wczorajszego posiedzenia oraz teksty przyjęte są już dostępne.

Czy są jakieś uwagi? Nie widzę.

Protokół został przyjęty.

Kolejnym punktem porządku dziennego jest oświadczenie Komisji w sprawie unijnych działań dotyczących leczenia i profilaktyki takich chorób jak nowotwory, choroby układu krążenia, choroby neurologiczne oraz odra (2025/2696(RSP)).

Przechodzimy do wyjaśnień dotyczących głosowania w sprawie 9. sprawozdania na temat spójności gospodarczej i społecznej.

Kolejnym punktem porządku dziennego są wyjaśnienia dotyczące stanowiska zajętego w głosowaniu.

Zamykam debatę.

Przechodzimy do wyjaśnień dotyczących głosowania w sprawie starych wyzwań i nowych praktyk handlowych na rynku wewnętrznym.

Protokół dzisiejszego posiedzenia zostanie przedłożony Parlamentowi do zatwierdzenia na początku następnego posiedzenia.

Jeśli nie wpłynie żaden sprzeciw, przekażę rezolucje przyjęte na dzisiejszym posiedzeniu osobom i organom w nich wymienionym.

Kolejna sesja miesięczna odbędzie się 21 i 22 maja 2025 roku w Brukseli.

Zamykam posiedzenie.

Ogłaszam przerwę w obradach Parlamentu Europejskiego.

Dziękuję bardzo. Do zobaczenia na następnym posiedzeniu.

Mówimy dziś o bezpieczeństwie energetycznym, ale tak naprawdę mówimy o wolności. Bo trudno być wolnym, kiedy trzeba każdego dnia zastanawiać się, czy ktoś nie zakręci nam kurka z gazem.

Polska od lat przestrzegała przed strategiczną zależnością od Rosji. Dlatego od lat mówiliśmy jasno: nie można budować wspólnej Europy, opierając się na rosyjskich surowcach. To nie była niechęć, to była troska. O bezpieczeństwo, o niezależność, o to, żeby nikt nie mógł nami sterować.

Dziś, kiedy wiemy już, do czego prowadzi uzależnienie, nie możemy się cofnąć. Odchodzenie od rosyjskiej energii to nie tylko techniczny plan, to symbol naszej odpowiedzialności. Dla siebie, dla przyszłych pokoleń, dla krajów, które wierzą, że Europa znaczy coś więcej niż interes.

Potrzebujemy odwagi, solidarności i konsekwencji. I potrzebujemy Unii, która nie boi się mówić jasno: Nie odbudujemy wiarygodności Unii na świecie, jeśli nie udowodnimy, że potrafimy chronić własną niezależność. Energetyczna suwerenność nie jest tylko pustym hasłem, jest warunkiem naszej politycznej podmiotowości.