Jagna MARCZUŁAJTIS-WALCZAK

Szanowny Panie Przewodniczący! Drogie Koleżanki i Koledzy! Mieszkalnictwo to temat bardzo ważny również dla mieszkańców mojego regionu. Tych żyjących w dużych miastach, takich jak Kraków czy Kielce, ale i dla mieszkańców miejscowości turystycznych, takich jak Zakopane czy Krynica. Ceny nieruchomości są dziś na tak wysokim poziomie, że kupno czy nawet wynajem mieszkania obciąża miesięcznie średnio 40% budżetu domowego. To ogromny wydatek, z którym codziennie mierzą się Polki i Polacy.

Największy ciężar braku dostępnego cenowo mieszkalnictwa dotyczy młodych ludzi, dla których decyzja o powiększeniu rodziny wiąże się bezpośrednio z sytuacją mieszkaniową. Apeluję, by podczas prac nad propozycją Komisji nie zapomnieć o osobach starszych i o osobach z niepełnosprawnościami, które czekają na rozwój mieszkalnictwa wspomaganego, ponieważ ich niezależne życie jest również uzależnione od dostępu do takiego mieszkania.

Dziękuję Komisji Europejskiej za zaangażowanie i jako wiceprzewodnicząca Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych liczę na dobrą współpracę w celu zapewnienia godnego i dostępnego mieszkalnictwa dla każdego. Tu w Parlamencie musimy wypracować kompleksowe i realne rozwiązania wsparte finansowaniem z funduszy spójności. Tylko w ten sposób możemy odwrócić obecne trendy demograficzne w Unii Europejskiej.

Panie Przewodniczący! Panie komisarzu! Problem luki w umiejętnościach w Unii Europejskiej jest kwestią bardzo złożoną. Umiejętności pracowników i systemy kształcenia, a z drugiej strony oczekiwania rynku pracy nie zbiegają się w jednym punkcie. To problem wieloaspektowy.

Po pierwsze, szybkie zmiany technologiczne generują nowe, wymagające umiejętności, za którymi wiele osób nie nadąża. Po drugie, w wielu krajach Unii Europejskiej systemy edukacyjne i programy nauczania wymagają uelastycznienia. Po trzecie, luki w umiejętnościach wynikają także z nierówności regionalnych. Lokalni pracodawcy często nie są w stanie znaleźć odpowiednio wykwalifikowanej kadry w swojej okolicy. Po czwarte, kolejną ważną sprawą jest kwestia starzejącego się społeczeństwa. To wyzwanie, ale i okazja do budowania lepszych i dostępnych systemów opieki i rehabilitacji.

Wspierajmy uczenie się zawodów opiekuńczych, które są nieocenione dla członków naszych rodzin, a które kiedyś będą nieocenione i dla nas. Potrzebujemy działań na wielu frontach, ale najważniejsze jest prawidłowe zrozumienie problemu, który niewątpliwie istnieje.