Joachim Stanisław BRUDZIŃSKI

Od czasu, gdy w Polsce zaczął rządzić ponownie Donald Tusk, nie możemy już mówić o wolności mediów. Premier polskiego rządu nie wpuszcza na swoje konferencje prasowe dziennikarzy Telewizji Republika – bo ci zadają mu niewygodne pytania, są krytyczni wobec polityki jego rządu. Wcześniej siłowo przejął media publiczne, by zapewnić sobie monopol informacyjny, by media publiczne w maksymalny sposób kontrolować. Donald Tusk to czołowy polityk partii EPL, która tutaj tak płomiennie podkreśla, jak fundamentalną kwestią jest wolność mediów. No, chyba że tę wolność łamie ich partyjny kolega, to wtedy najwidoczniej dla brukselskiego establishmentu wszystko jest w porządku. Tak jak premier Tusk, tak Komisja Europejska coraz bardziej chce kontrolować to co się mówi w mediach, a prawo do wolnej wypowiedzi i informacji jest coraz bardziej zagrożone. Coraz łatwiej jest komuś zarzucić, że posługuje się na przykład tzw. mową nienawiści. I znowu walka z tą mową nienawiści ma być pretekstem do cenzury na coraz szerszą skalę: w internecie, w telewizji czy w prasie. Proszę państwa – brońmy wolności mediów – ale nie tak wybiórczo jak w chwili obecnej!

Panie Przewodniczący! Syria ma jedną z najstarszych wspólnot chrześcijańskich na świecie, sięgającą pierwszego wieku naszej ery. Jest opisywana jako kolebka chrześcijaństwa. Przed rozpoczęciem wojny domowej w 2011 roku chrześcijanie stanowili około 10% populacji. Przez wieki byli pomostem na Bliskim Wschodzie pomiędzy walczącymi ze sobą muzułmanami i frakcjami szyitów i sunnitów. Obecnie stanowią mniej niż 2%, a ich liczba spadła z półtora miliona w 2011 r. do zaledwie 300 000 w 2020 r., głównie z powodu wojny, trwających prześladowań, przesiedleń i emigracji. Dziś mówimy o kolejnej odsłonie islamskiego szaleństwa, islamskiego terroryzmu. Samobójca otworzył ogień podczas mszy w cerkwi, w której przebywało 350 chrześcijan.

Uważam za niewyobrażalny skandal, że po raz kolejny w tym miejscu, w Parlamencie Europejskim o tej sprawie mówimy o godz. 22.00. Kiedy mówiliśmy o prześladowanych chrześcijan w Nigerii, również Parlament Europejski wyznaczył debatę jako ostatnią w godzinach nocnych, tak jak byśmy się wstydzili w tym miejscu upominać się o braci chrześcijan. Gdyby rzecz dotyczyła wyimaginowanych prześladowań społeczności LGBT, byłaby to debata priorytetowa o dziewiątej rano.