Joachim Stanisław BRUDZIŃSKI

Pani Przewodnicząca! Polska od pierwszych dni agresji Rosji na Ukrainę w bardzo wymierny sposób pomagała napadniętemu krajowi i jego mieszkańcom. Szacuje się, że na koniec 2024 roku z ochrony tymczasowej na terenie Polski korzystało prawie milion osób, choć w szczytowych momentach pozwolenia na pobyt miało ponad 3 miliony osób. Polacy przyjęli ich do swoich domów, szkół, do swojego kraju i życia. Bez polskich lotnisk, autostrad i pozostałej infrastruktury krytycznej pomoc walczącej Ukrainie nie byłaby możliwa. Wciąż dbamy o to, by ta pomoc docierała do obrońców tak szybko i sprawnie jak to tylko możliwe.

Z pewnością ten konflikt nie wyglądałby tak jak obecnie, być może nigdy by się nie wydarzył, gdyby polityka zagraniczna Unii Europejskiej wobec Rosji prowadzona była w sposób odpowiedzialny i dalekowzroczny na długo przed wybuchem tego konfliktu. To polski prezydent Lech Kaczyński ostrzegał przed polityką uległości wobec tego rosyjskiego reżimu. Już w 2008 roku w stolicy Gruzji, Tbilisi, alarmował: „że dziś Gruzja, jutro Ukraina, pojutrze państwa bałtyckie, a później może i czas na mój kraj, na Polskę!” Tak mówił, gdy rozpoczynała się wojna rosyjsko-gruzińska. 17 lat temu. UE nie wyciągnęła z tych słów właściwych wniosków. Oby wyciągnęła je teraz.