Libańczycy czekają na pokój, na powrót do życia bez strachu. Nie jest to łatwa debata, ale kilka kwestii warto tu zaznaczyć. Musimy jasno podkreślić, że długoterminowej stabilności Libanu nie można osiągnąć bez wzmocnienia autorytetu państwa libańskiego. Uzbrojone ugrupowania działające poza kontrolą państwa zawsze będą podważać suwerenność, osłabiać instytucje i zwiększać ryzyko eskalacji.

W tym kontekście kluczowe jest wspieranie warunków, przy których żadna grupa zbrojna nie może wywierać wpływu na procesy polityczne. Stabilny i suwerenny Liban wymaga przejrzystego i odpowiedzialnego systemu rządów.

Trwały pokój wymaga również ochrony ludności cywilnej przed ciągłymi zagrożeniami i uniknięcia dalszego pogorszenia sytuacji humanitarnej.

Unia Europejska powinna zintensyfikować swoje wsparcie dla działań dyplomatycznych ukierunkowanych na deeskalację oraz negocjacje pokojowe. Tylko polityczne rozwiązanie wypracowane na drodze dialogu może przynieść trwałą stabilność.

Dostęp pomocy humanitarnej musi zostać zapewniony pilnie i bez przeszkód. Ludność Libanu mierzy się z ogromnymi trudnościami, a nasza odpowiedź powinna opierać się na solidarności i skuteczności.

Ostatecznie zawieszenia broni są jedynie rozwiązaniami tymczasowymi. Potrzebne jest teraz odnowione zobowiązanie do konstruktywnego udziału w działaniach na rzecz pokoju oraz do stawiania stabilności ponad konfrontacją.