Kosma ZŁOTOWSKI

Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo! Mamy w Parlamencie Europejskim kilkanaście komisji. Wszystkie one zajmują się tekstami, które do Parlamentu przysyła Komisja Europejska. Ale jest jedna komisja inna – to właśnie Komisja Petycji.

My zajmujemy się tekstami, które przysyłają Parlamentowi Europejskiemu obywatele i podajemy je dalej, do Komisji Europejskiej – w ten sposób, że niektóre petycje zostają otwarte, a jeśli petycja dotyczy wielu krajów, wielu ludzi, przedstawiamy Parlamentowi rezolucję. Parlament taką rezolucję przyjmuje.

Ot, na przykład w zeszłej kadencji była taka rezolucja dotycząca oczyszczenia Morza Bałtyckiego z resztek amunicji i wraków po II i I wojnie światowej. I co, Szanowni Państwo? I nic. I nic! Reakcja Komisji Europejskiej jest zwykle milcząca. Kilku urzędników przyjdzie, pokiwa głowami – tak, tak, trzeba by coś zrobić... I nic się z tym nie dzieje. W następstwie tej petycji zostaje uchwalona rezolucja Parlamentu – i nic. W ten sposób Komisja Europejska traktuje obywateli.

Szanowni Państwo, wyciągnijmy z tego wnioski, również w dzisiejszym głosowaniu nad wotum zaufania dla Komisji Europejskiej. Ale szczerze powiedziawszy, wszystkie poprzednie Komisje Europejskie petycje traktowały tak samo.