Krzysztof HETMAN

Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! Tyle w ostatnim czasie mówi się o negocjacjach pokojowych, także dzisiaj, na tej sali, wielokrotnie o tym mówiono. Ale chyba nikt z nas nie ma najmniejszych wątpliwości, że do tych przyszłych negocjacji pokojowych Ukraina musi usiąść z silniejszej pozycji niż agresywna Rosja. W innym przypadku dojdzie do katastrofy, do katastrofy Ukrainy i do katastrofy całej Europy. Dlatego Europa musi wciąż wspierać Ukrainę. I to wsparcie nie może być determinowane kalendarzem wyborczym w poszczególnych państwach Unii Europejskiej, tak jak ma to w tej chwili miejsce.

I na koniec wielki apel do władz Ukrainy, po raz kolejny, ze strony mojego środowiska politycznego, o upamiętnienie pomordowanych Polaków w 1943 roku. Szanujemy was, pomagamy wam, ale domagamy się także szacunku wobec ofiar i ich rodzin także od was.

Pani Przewodnicząca! Pani Komisarz! Żyjemy w dobie zagrożenia ze strony agresywnej polityki Federacji Rosyjskiej. Jesteśmy świadkami okropnej wojny w Ukrainie. Nie mamy co do tego wątpliwości, że Unia Europejska, państwa członkowskie muszą wspierać i budować, praktycznie rzecz biorąc, na nowo swój przemysł obronny.

Mam w związku z powyższym pytanie: czy prawdą jest, że Komisja Europejska podjęła decyzję, aby w ramach polityki spójności dopuścić możliwość finansowania przemysłu obronnego państw członkowskich? Jeśli tak, to na jakich zasadach i kiedy? Jak wyglądałoby to skoordynowanie z Europejskim Funduszem Obronnym? Jak by przebiegała linia demarkacyjna? Czy to oznacza, że będzie można wspierać przemysł zbrojeniowy, ale także produkcję produktów podwójnego zastosowania czy też miejsc infrastruktury publicznej, takich jak szkoły, stadiony, dworce, które przy odpowiednim zaprojektowaniu mogłyby być miejscem schronienia dla ludności w sytuacji krytycznej?

Pani Przewodnicząca! Podczas dzisiejszych wielu debat przewinęło się bardzo często słowo „konkurencyjność”. Tymczasem to koszty energii są jednym z czynników, które tę konkurencyjność firm w Unii Europejskiej zabijają. Jak europejskie firmy mają być konkurencyjne w sytuacji, gdy płacą czterokrotnie więcej za energię niż ich odpowiednicy poza granicami Unii Europejskiej? Oni już właściwie dzisiaj nie walczą o konkurencyjność. Europejskie firmy dzisiaj walczą o przetrwanie. Przemysł wapienniczy, przemysł cementowy powinien natychmiast zacząć otrzymywać rekompensaty za wzrost kosztów pośrednich energii. W innym przypadku przeniosą swoją produkcję poza Unię Europejską. Jak europejski przemysł nawozowy ma konkurować dzisiaj z tanimi rosyjskimi nawozami, które napływają do Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę ceny gazu w Rosji i w Unii Europejskiej? Dzisiaj wiele słów padło ze strony nowej Komisji Europejskiej, ale po czynach ją poznamy, a nie po słowach. Mam nadzieję, że udzielą tego wsparcia wszystkim przemysłom energochłonnym w Unii Europejskiej.

Pani Przewodnicząca! Sieci kabli do transmisji danych, sieci energetyczne czy rurociągi to krytyczna infrastruktura podmorska, od której zależy stabilność naszych gospodarek i nasze bezpieczeństwo. Niestety w obecnej sytuacji geopolitycznej coraz częściej dochodzi do aktów sabotażu lub aktów hybrydowych właśnie na tego rodzaju infrastrukturę, które nie ominęły także Morza Bałtyckiego. Ich celem jest destabilizacja funkcjonowania państw i prowokacja.

W obliczu takich zagrożeń kluczowa jest ścisła współpraca na linii Unia Europejska – NATO. Cieszę się, że w 2023 roku powstała Grupa Zadaniowa NATO-UE ds. odporności infrastruktury krytycznej, takiej jak infrastruktura transportowa, cyfrowa i energetyczna. Ważne w tym kontekście jest mapowanie słabych punktów i ocena zagrożenia. Ale co z inną infrastrukturą krytyczną? Portami, wybudowanymi i już budowanymi farmami wiatrowymi? Musimy z wyprzedzeniem działać na tego typu działania hybrydowe skierowane przeciwko destabilizacji Europy i świata zachodniego. I dzisiaj musimy sobie jasno i wyraźnie powiedzieć: dziś Morze Bałtyckie, a za chwilę krytyczna infrastruktura na terenie Polski i całej Unii Europejskiej.