Krzysztof HETMAN

Panie Przewodniczący! Panie Komisarzu! Ile to już razy na tej sali rozmawialiśmy o tym, co trzeba zrobić, jeśli chodzi o politykę spójności? Ile razy omawialiśmy tego typu sprawozdania, z których płynął zawsze ten sam wniosek, który mamy także i tym razem – uelastycznić i uprościć politykę spójności.

Panie Komisarzu, wielu przed Panem to zapowiadało. Nikomu nie udało się tego zrobić. Może być Pan pierwszy, może stać się Pan bohaterem wszystkich beneficjentów polityki spójności w całej Unii Europejskiej, tych beneficjentów, którzy z coraz mniejszym zainteresowaniem patrzą w stronę polityki spójności, biorąc pod uwagę tę całą biurokrację, którą muszą przebrnąć, aby te pieniądze uzyskać. Szczególnie, gdy porównują to do procedur związanych z krajowymi planami odbudowy.

Cieszę się, że w sprawozdaniu przygotowanym przez Parlament Europejski, znalazło się miejsce dla obronności, dla wsparcia produktów podwójnego zastosowania na rynek wojskowy i cywilny. To niezwykle ważne w tej chwili.

I na koniec chciałbym, Panie Komisarzu, odnotować z zadowoleniem, że dostrzega Pan potrzebę pomocy regionom przygranicznym, które odczuwają skutki agresji Rosji na Ukrainę. Jeśli chce Pan rzeczywiście im pomóc, trzeba natychmiast zmienić mapę intensywności pomocy publicznej. Każdy przedsiębiorca ocenia ryzyko. Jeśli będzie mógł uzyskać wsparcie, które to ryzyko zmniejszy, z pewnością tam zainwestuje.

Pani Przewodnicząca! Pani Komisarz! Europejska strategia odporności wodnej to świetna informacja, jest niezwykle potrzebna. Jeśli chcemy przywrócić i ochronić zakłócony cykl hydrologiczny, zapewnić wszystkim czystą i przystępną cenowo wodę, promować gospodarkę o obiegu zamkniętym, zwiększyć poziom inwestycji, a także wesprzeć w gospodarowaniu wodą rolnictwo i przemysł, które budują nasze bezpieczeństwo żywnościowe i gospodarcze, to nie można popełnić błędów takich jak przy ETS.

Osiągniemy te cele tylko poprzez system zachęt i wynagradzania tych, którzy będą realizować te cele. Pani Komisarz, proszę stosować zachęty, a nie kary. Te drugie absolutnie się nie sprawdziły. Nie spychajmy odpowiedzialności na samorządy, rolników i firmy. Nie tędy droga.

Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! Szanowni Państwo! Ukraina musi być niepodległa, suwerenna i demokratyczna. Ukraina zasługuje na nasz szacunek za to, jak się broni, ale także zasługuje na jak najszybszy pokój. Ale na pokój taki, w którym warunki właśnie ona zaakceptuje i które będą dla niej korzystne.

I za ten pokój, za niepodległość, za suwerenność Ukrainy my także ponosimy odpowiedzialność. Musimy wykazać determinację, wspierając Ukrainę militarnie i humanitarnie. Musimy błyskawicznie odbudować europejski przemysł zbrojeniowy, aby skutecznie odstraszać Rosję i udowodnić jej, że jeśli chce kontynuować tę wojnę, to my będziemy konsekwentnie wspierać Ukrainę. Jeśli miejscem Ukrainy jest Unia Europejska, to tylko po normalnym przejściu całego procesu negocjacyjnego.

I na koniec – przestrzegam przed nadmierną i zbyt szybką liberalizacją handlu z Ukrainą. W dłuższej perspektywie zaszkodzi to zarówno Ukrainie, jak i Unii Europejskiej i nie znajdzie zrozumienia wśród między innymi europejskich rolników i przedsiębiorców.

Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! Szanowni Państwo! Od początku 2022 r. ceny żywności w Unii rosną. Napaść Rosji na Ukrainę zdestabilizowała rynek – początkowo z powodu uniemożliwienia dostaw żywności do wielu krajów, później poprzez niekontrolowany napływ niektórych produktów rolnych do państw Unii Europejskiej, takich jak Polska czy Rumunia.

Aby nie narażać się na silne wstrząsy rynku i nagłe wzrosty cen, Europa musi być niezależna w tym strategicznym obszarze, jakim jest rolnictwo, i musi dążyć do obniżenia kosztów produkcji.

Niestety europejskie rolnictwo mierzy się z wieloma problemami. Od 2005 r. liczba gospodarstw rolnych zmniejszyła się w Unii o około 37%. Europejscy rolnicy potrzebują więcej wsparcia, mniej obciążeń administracyjnych i w zakresie stawianych im wysokich wymagań, a także bardziej uczciwego podejścia do handlu międzynarodowego, aby mogli konkurować z producentami spoza Unii, a ich produkty były bardziej dostępne cenowo.

Unijne prawodawstwo powinno być badane pod kątem wpływu na rolnictwo. W przeciwnym razie rolnicy mogą nie udźwignąć nakładanych na nich obciążeń, co pogłębi jeszcze naszą zależność w zakresie dostępu do żywności.