Łukasz KOHUT

Panie Przewodniczący! Pani Komisarz! Nic tak nie łączy jak wspólny wróg. Zarówno dla Unii, jak i dla Turcji tym wrogiem jest putinowska Rosja. Prawie dekadę temu Europa przekonała się, jak ważnym partnerem jest Turcja. To dzięki umowie, którą dopinał przewodniczący Rady Donald Tusk, nielegalna migracja została ograniczona. I podobnie powinno być dziś. Po pierwsze priorytet naszej prezydencji: bezpieczeństwo, Europo. Czas na strategiczną współpracę na Morzu Czarnym. Czas na wspólne projekty przemysłów zbrojeniowych. Czas na wspólne, głębsze zaangażowanie w sprawiedliwy pokój w Ukrainie. I tak jak powiedział polski premier Donald Tusk, perspektywa europejska dla Turcji powinna być bardziej realna. Unijnych drzwi nie należy zamykać w tych trudnych geopolitycznie czasach. Jednak by ta perspektywa stawała się realna, Ankara oczywiście powinna podejmować wysiłki w obszarze praw człowieka i demokracji. Nie należy o tym zapominać.

Pani Przewodnicząca! Wojna nie jest rozwiązaniem – zawsze jest okrucieństwem. Wojna niszczy to, co piękne, poddaje w wątpliwość to, co słuszne, i nie pozostawia wyboru dla tego, co konieczne. Wojna nie nauczyła nas niczego, co wartościowe. Uświadomiła nam jednak, na co już nigdy nie możemy pozwolić i co za wszelką cenę musimy powstrzymać.

80 lat temu zakończyły się działania wojenne. Nie wszędzie przyniosły pokój. Są miejsca w Europie, gdzie Armia Czerwona kontynuowała to, co rozpoczął Adolf Hitler. Tak było na Śląsku, gdzie Sowieci popełniali najobrzydliwsze zbrodnie na miejscowej ludności. Takich miejsc jak Śląsk było więcej. Jeden terror zastąpił drugi.

Wojna w Ukrainie przypomina nam, że nic nie jest dane raz na zawsze, że pokój nie spada z nieba. Więcej: pokój wymaga ciągłej pracy, ciągłej walki, nieustannych kompromisów czy rezygnacji z wybujałych ambicji.

80 lat temu okrucieństwa wojny zmieniły nie tylko układ sił, granic, wygląd miast, ale także nas samych, Europejczyków. Wolność, demokracja, bezpieczeństwo – te trzy elementy składają się na nasze wspólne europejskie dziedzictwo, któremu nadaliśmy konkretną nazwę: Unia Europejska.

To jest droga, którą podążamy. Może bywa wyboista i trudna, bo nic, co wartościowe, nie przychodzi łatwo, ale nie ma większego sukcesu Europejczyków niż pokój, który nam zapewnia.