Małgorzata GOSIEWSKA

Panie Przewodniczący! Z niepokojem obserwujemy, jak w wielu krajach Europy odradza się antysemityzm. Na ulicach pojawia się nienawiść. Żydowskie szkoły i synagogi muszą być strzeżone, podobnie jak restauracje czy inne miejsca publiczne. To hańba dla Europy. Chcę jednak wyraźnie podkreślić: w Polsce społeczność żydowska żyje dziś bezpiecznie. Mamy wielowiekową tradycję ich obecności w naszej ojczyźnie. Żydzi współtworzyli polską tradycję, polską kulturę, naukę, gospodarkę. A my Polacy, którzy – jak naród żydowski – doświadczyliśmy niemieckiego ludobójstwa II wojny światowej, wiemy, czym jest nienawiść oraz pogarda wobec człowieka.

Szanowni Państwo, współczesny antysemityzm w Europie Zachodniej rodzi się na Bliskim Wschodzie oraz z nielegalnej imigracji z krajów islamskich, gdzie nienawiść wobec Żydów jest częścią wychowania i ideologii. Polska, która nie dopuściła do masowej migracji, pozostaje miejscem bezpiecznym. A to Wy ściągnęliście antysemityzm do swoich krajów. Europa nie potrzebuje dziś pustych sloganów, lecz odwagi, by bronić swoich granic, wartości i obywateli.

Panie Przewodniczący! Europa od kilku dekad, a od niedawna i Polska, zmaga się z kryzysem zdrowia psychicznego obywateli. I to nie jest problem marginalny. To narastający problem, który przynosi tragiczny efekt, również w grupie wiekowej dzieci i nastolatków. Z badań w minionym roku wynika, że co czwarty Polak zmaga się z depresją. Od połowy minionego wieku liczba samobójstw wzrosła o 60%. Co się stało, że w powojennym świecie statystyki tak drastycznie wzrosły? W Polsce rząd obniża nakłady na psychiatrię. Likwiduje centra zdrowia psychicznego. Ogranicza lekcje religii i etyki. Walczy z Kościołem, skupiając się na polityce tzw. równości i propagandzie sukcesu, która przykrywa nieudolność polityki finansowej, rosnące ceny i bezrobocie. Ale – co chcę podkreślić – problemy społeczne wyrastają z rozpadu rodziny i promocji liberalnych wzorców człowieka bez wartości, żyjącego konsumpcją seksualną i wydumanymi problemami różnorodności płciowej. Dlatego apeluję: Promujmy zdrowe wzorce kochającej rodziny i dofinansujmy medycynę dla potrzeb pacjentów.

Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo! Decyzja o nałożeniu kary na Google stanowi przykład niepokojącego trendu: penalizacji sukcesu zamiast wspierania innowacji. Google zdobyło swoją pozycję dzięki przewadze technologicznej i usługom, z których codziennie korzystają miliony Europejczyków. Czy więc naprawdę chodzi o ochronę pluralizmu medialnego czy o próbę osłabienia niewygodnego giganta? Przypomnę: Komisja Europejska nigdy nie interweniowała wobec Twittera, dziś X-a, mimo że przez lata platforma ta o wyraźnie lewicowym nastawieniu wpływała na debatę publiczną, usuwając wpisy czy konta. Komisja zareagowała dopiero po przejęciu serwisu przez Elona Muska i zliberalizowaniu polityki treści, grożąc miliardowymi karami i blokadami.

Wobec gigantów takich jak Google czy Amazon reagujecie natychmiast. Natomiast w przypadku lewicowych platform opiniotwórczych ograniczacie się do gestów czysto symbolicznych. Czy to rzeczywiście wyraz troski o równowagę medialną czy raczej lęk przed utratą ideologicznych wpływów? A skoro mówimy już o wolności mediów, warto zapytać, gdzie była Komisja Europejska, gdy rząd Donalda Tuska siłą przejmował media publiczne w Polsce. Co wtedy zrobiła Komisja? Nic, proszę Państwa, kompletnie nic. Decyzja o ukaraniu Google nie służy ochronie pluralizmu medialnego, lecz biurokratycznej kontroli. To przykład motywowanej politycznie selektywności regulacyjnej w czystej postaci. Europa zamiast być przestrzenią wolności i innowacji, coraz częściej przypomina cenzora, który boi się prawdziwej konkurencji, także tej ideowej.

Pani Przewodnicząca! Konferencja Przewodniczących dziś zdecyduje o przyznaniu nagrody Sacharowa. Wierzę, że laureatem zostanie Andrzej Poczobut. Będzie to symbol naszego wsparcia dla wszystkich więźniów politycznych reżimu Łukaszenki.

Jednak musimy pamiętać także o tych, którzy poświęcili swoje życie walce o wolność i sprawiedliwość. Oddajmy im hołd, wymieniając z imienia i nazwiska.

Witold Aszurak, Alona Amielina, Raman Bandarenka, Walery Bohdan, Hanna Kandracienka, Tamara Karawaj, Wadzim Chraśko, Mikałaj Klimowicz, Aliaksandr Kulinicz, Ihar Lednik, Uładzimir Krysionak, Mikita Kryłcou, Andrej Padniabienny, Arciom Parukau, Aleś Puszkin, Dźmitry Sarokin, Siarhiej Szczacinka, Dźmitry Szlethauer, Walancin Sztermer, Dźmitry Stachouski, Kanstancin Szyszmakou, Aliaksandr Tarajkouski, Aliaksandr Wichor. Cześć ich pamięci!

Solidaryzujemy się w bólu z ich rodzinami i przyjaciółmi. Ale chcę też głośno powiedzieć: zbrodnie Łukaszenki i jego pomagierów widzimy, zbieramy dowody i przyjdzie dzień, w którym zostaną osądzeni przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym w Hadze.

Pani Przewodnicząca! Z niepokojem obserwujemy wydarzenia w Bułgarii − kraju, który przez lata budował demokrację i praworządność. Dziś ta droga jest zagrożona. Tak zwane liberalne siły powiązane z radykalną lewicą i środowiskami prorosyjskimi próbują podważyć zaufanie do państwa, wymiaru sprawiedliwości oraz idei integracji europejskiej. Poprzez kampanie polityczne i medialne dążą do destabilizacji i wstrzymania funduszy europejskich. Pod hasłem obrony praworządności prowadzi się atak na niezależny wymiar sprawiedliwości i instytucje walczące z korupcją, działające zgodnie z konstytucją i orzecznictwem europejskim.

To przypomina mi bardzo sytuację w Polsce, gdzie po zwycięstwie sił konserwatywnych próbowano w podobny sposób osłabić autorytet państwa i zniszczyć demokrację. Nie możemy pozwolić, by mechanizmy stworzone dla ochrony praworządności stały się narzędziem nacisku na legalnie wybrane rządy. Brońmy idei Europy wolnych narodów, Europy wolnej od lewicowych utopii.