Mariusz KAMIŃSKI

Pani Przewodnicząca! Pani Wysoka Przedstawiciel, Dotarły do nas dramatyczne informacje o kolejnej fali represji zastosowanych przez reżim komunistyczny na Kubie wobec liderów opozycji demokratycznej. Po raz kolejny do więzienia trafił José Daniel Ferrer, z którym kilka tygodni temu mieliśmy zaszczyt rozmawiać online podczas posiedzenia Podkomisji Praw Człowieka. José Daniel Ferrer mówił nam wtedy prawdę o sytuacji na Kubie, o łamaniu przez reżim podstawowych praw człowieka i obywatela. Jest wysoce prawdopodobne, że to te słowa i ten kontakt z nami spowodowały jego ponowne aresztowanie.

Dlatego też my do Pani nie apelujemy, ale żądamy od Pani podjęcia realnych działań w jego obronie i w obronie innych więźniów politycznych na Kubie. Mówiąc o realnych działaniach, mam na myśli natychmiastowe zawieszenie wykonywania umowy o dialogu politycznym i współpracy zawartej między Unią Europejską a reżimem w Hawanie. Dalsze trwanie tej umowy i przekazywanie wynikających z niej środków finansowych na Kubę jest nie tylko politycznie szkodliwe, ale po prostu niemoralne. Pani Wysoka Przedstawiciel, niech Pani nie popełnia w tej sprawie błędów swoich poprzedników.

Rozmawiamy dziś o absolutorium dla Komisji za rok 2023. Gdyby naprawdę obowiązywały demokratyczne standardy, zasady przejrzystości i skutecznego nadzoru – ta Komisja powinna zostać zdymisjonowana. Po pierwsze – skandal ukrywania negocjacji ws. zakupu szczepionek przez Przewodniczącą Komisji. To sprawa kluczowa dla wiarygodności Europejskiej Prokuratury. Po drugie – afera Katargate, również wewnątrz Komisji. Urzędnik najwyższego szczebla, podczas negocjacji umowy o otwartym niebie z Katarem, zataił przyjmowanie kosztownych prezentów od katarskich linii lotniczych. Komisja ukrywała raport OLAF nie tylko przed opinią publiczną, ale też przed Europejską Prokuraturą. Skandal zakończył się nie dymisją, lecz dobrze płatną posadą dla skompromitowanego urzędnika. Czy to forma kupowania milczenia? Po trzecie – szemrane interesy i upolitycznienie Komisji. Komisarz ds. sprawiedliwości prowadził polityczne ataki na demokratycznie wybrany rząd Polski, domagając się odebrania Polsce środków zamrożonych na wniosek objętej przez Komisję patronatem ówczesnej opozycji. Jednocześnie, według doniesień, uczestniczył w praniu pieniędzy nieznanego pochodzenia. I wreszcie jeden z najbardziej bulwersujących przykładów: w raporcie o praworządności za 2023 r. Komisja zaatakowała polski rząd, broniąc zatrzymanego agenta rosyjskiego wywiadu GRU. Zamiast wyjaśnień mamy wymowne milczenie. To tylko rąbek uchylonej kurtyny. Za fasadą deklaracji kryje się bezkarność, korupcja, niejawne układy Czy naprawdę mamy udzielić takiej Komisji absolutorium? Czy mamy nagradzać tuszowanie skandali i nadużycia władzy? Ja mówię: NIE.

Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! To, co obserwujemy dziś w Tybecie, to nie tylko represje wymierzone w religię, to systematyczne niszczenie wolności i próba wynarodowienia Tybetańczyków.

Klasztory są pod stałym nadzorem. Mnisi i mniszki są zatrzymywani, „reedukowani” i pozbawiani prawa do praktykowania swojej wiary. Komunistyczna partia próbuje zastąpić autentyczną duchowość posłuszeństwem ideologicznym.

W naszej rezolucji wzywamy do zbadania okoliczności zatrzymania i śmierci jednego z tybetańskich liderów religijnych. Jawne łamanie podstawowych praw człowieka przez chińskich komunistów wymaga jasnej i zdecydowanej reakcji.

Wyjaśnienie wszystkich podejrzanych przypadków śmierci działaczy tybetańskich musi odbywać się pod nadzorem międzynarodowym.

Wolność, w tym do kultywowania religii, to uniwersalne prawo człowieka i nie podlega negocjacjom. Nie możemy milczeć, gdy Pekin próbuje zniszczyć tożsamość narodową i religijną Tybetu.

Panie Przewodniczący! Szanowny Panie Komisarzu! Rosyjski gaz jest przesiąknięty krwią. Wraz z nim przez gazociągi płyną korupcja, układy i wpływy wywodzące się wprost z komunistycznych służb specjalnych. Gaz dla Kremla to nie tylko towar. To broń służąca do politycznego szantażu.

Jak wielkiej trzeba hipokryzji w Berlinie i w Brukseli, by przez lata udawać, że się tego nie widzi. By pomimo agresji na Gruzję, aneksji Krymu, wojny w Donbasie wciąż dyskutować o przyszłości Nord Stream. Symbolem tego cynizmu, tej europejskiej hańby, jest nazwisko niemieckiego kanclerza Gerharda Schrödera. Nigdy więcej Schröderów w Europie!

Szanowni Państwo! W czwartym roku wojny Unia proponuje zakończenie importu rosyjskiego gazu. To krok oczywisty, ale mocno spóźniony. To gorzka lekcja, za którą Ukraina płaci krwią. Nawet jeśli wojna się zakończy, Rosja się nie zmieni, a gazociąg Nord Stream powinien leżeć na dnie na zawsze jako pomnik politycznej hańby.