Michał DWORCZYK

Andrzej Poczobut jest symbolem oporu wobec reżimu Łukaszenki, walki o prawdę, wolność słowa i prawa mniejszości narodowych. Wielokrotnie represjonowany za swoją działalność, obecnie przebywa już 4 rok w więzieniu o zaostrzonym rygorze. Jego sprawa to przykład brutalności reżimu, ale także test solidarności świata demokratycznego.

To właśnie z myślą o takich osobach jak Poczobut zorganizowałem podczas czerwcowej sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego wydarzenie poświęcone więźniom politycznym na Białorusi. Nie była to jedynie kolejna debata, ale próba oddania głosu tym, którym go odebrano. Historia Kaciaryny Andrejewej —dziennikarki Telewizji Biełsat skazanej na łącznie 10 lat więzienia za prowadzenie transmisji na żywo brutalnie tłumionego pokojowego protestu w Mińsku, po śmierci Ramana Bandarenki, nie jest wyjątkiem. To symbol losu setek ludzi, którzy płacą za prawdę swoją wolnością. Potwierdziły to dramatyczne świadectwa rodzin więźniów politycznych, którzy opowiadali o nieludzkim traktowaniu swoich bliskich: izolacja, brak kontaktu z rodziną, brutalne przesłuchania, psychiczna presja.

Dziś, według danych organizacji praw człowieka, w białoruskich więzieniach przebywa ponad 1400 więźniów politycznych. Ostatnie informacje o uwolnieniu kilku z nich są oczywiście ważne — dla rodzin to wielka ulga. Ale wobec całej skali - to zaledwie gest.

Dlatego apeluję: nie zostawiajmy ich samych, pamiętajmy o Andrzeju Poczobucie, o Kaciarynie Andrejewej i setkach innych bezprawnie więzionych przez Łukaszenkę.