Michał DWORCZYK

Debata o europejskiej gotowości obronnej 2030 nie jest dziś ćwiczeniem strategicznym, lecz odpowiedzią na realne zagrożenia dla bezpieczeństwa Unii Europejskiej. Wojna za naszą wschodnią granicą brutalnie pokazała, że jedynie odpowiednie uzbrojenie i zdolność odstraszania może zapewnić Europie pokój. Dlatego musimy przejść od deklaracji do konkretnych działań, w szczególności w obszarze mobilności wojskowej.

Z perspektywy mojego kraju, Polski oraz pozostałych państw wschodniej flanki – sprawa jest oczywista. To my jesteśmy pierwszą linią obrony UE. To przez nasze terytoria w sytuacji kryzysowej muszą szybko przemieszczać się wojska sojusznicze NATO, niezbędny sprzęt wojskowy oraz zaopatrzenie.

Tymczasem nadal zmagamy się z barierami infrastrukturalnymi i biurokratycznymi, które w sytuacji realnego potencjalnego konfliktu istotnie osłabiają możliwości odpowiedniego reagowania.

Europejska gotowość obronna musi więc oznaczać realne inwestycje w infrastrukturę podwójnego zastosowania, uproszczenie procedur oraz maksymalne skrócenie czasu przemieszczania sprzętu wojskowego wewnątrz UE, jak również wsparcie przemysłu obronnego, zwłaszcza tam, gdzie zagrożenie bezpieczeństwa jest największe. To nie są partykularne interesy, lecz inwestycja w bezpieczeństwo całej Wspólnoty.