Mirosława NYKIEL

Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo! Na wstępie chciałam bardzo podziękować wszystkim tym, którzy pracowali nad tym ważnym dossier. W Polsce ostatnio przypomniana została historia lekarki ze Śląska, doktor Jolanty Wadowskiej-Król, która w latach 70-tych alarmowała, że dzieci w jej regionie rodzą się chore, bo całe rodziny są zatruwane przez przemysł. Zamiast wsparcia spotykały ją naciski, próby uciszenia i zawodowe konsekwencje.

Ta historia nie jest tylko o przeszłości. To opowieść o kobiecie, która wzięła na siebie odpowiedzialność wtedy, gdy system zawiódł. A dziś wiele kobiet nadal dźwiga podwójny ciężar: pracy zawodowej i nieodpłatnej pracy opiekuńczej. Wiele doświadcza przemocy, wiele wciąż zarabia mniej niż mężczyźni na tych samych stanowiskach.

Myślę dziś o kobietach w Polsce, które nadal walczą o równe prawa, o równą płacę za równą pracę, o szacunek i sprawiedliwość. Myślę też o kobietach w Ukrainie, które każdego dnia drżą o życie swoje i swoich dzieci. Jesteśmy z wami, zawsze was będziemy wspierać.

Szanowni Państwo, jeżeli Europa ma być wiarygodna, musi w tych sprawach działać, nie tylko deklarować. Bo prawa kobiet to nie osobny temat, to miara jakości naszej demokracji.