Piotr MÜLLER

Patrząc w przyszłość na inaugurację prezydenta elekta Donalda Trumpa w styczniu 2025 r., ważne jest, abyśmy podtrzymali nasze zobowiązanie do wspierania silnych stosunków transatlantyckich. Aby to osiągnąć, musimy podtrzymywać ducha współpracy i partnerstwa.

Stany Zjednoczone i Unia Europejska mają długą i bogatą historię, a ich interesy są zbieżne w różnych administracjach. Nasze wspólne wartości stanowią podstawę naszych wspólnych wysiłków na rzecz sprostania globalnym wyzwaniom i wykorzystania możliwości korzystnych dla obu regionów. Kluczowe znaczenie ma odróżnienie naszego podejścia do sojuszników, takich jak Stany Zjednoczone, od naszych strategii z państwami trzecimi mniej zaangażowanymi w wartości demokratyczne i praworządność.

Jako partnerzy ważne jest, aby nasze interakcje ze Stanami Zjednoczonymi opierały się na wzajemnym szacunku i wspólnych celach. Współpracując, możemy nadal bronić ideałów, które są nam drogie, i wytyczać drogę ku trwałemu pokojowi i dobrobytowi. Ten kluczowy moment wymaga, aby Europa potwierdziła swoją rolę jako niezłomnego sojusznika Stanów Zjednoczonych, przedkładając współpracę nad konfrontację.

Panie Przewodniczący, Szanowni Państwo! W debacie o kwestii wolności akademickich warto przypomnieć sobie, jak wyglądają wpływy w różnych obszarach, właśnie te zewnętrzne, które pojawiają się w Europie. I te trzy chciałbym wskazać przede wszystkim i pewną naiwność, którą też, niestety, wykazuje część osób na tej sali.

Pierwszy obszar to energetyka. Przypomnijmy sobie doskonale, jak Rosja wpływała na wiele uczelni na terenie Europy i przekonywała, że to gaz jest lepszy jako sposób zasilania Europy niż na przykład energia elektryczna pochodząca z elektrowni jądrowych. Wiele osób na tej sali nabrało się na tę retorykę.

Druga kwestia: ograniczanie pod pretekstem nauki, pod pretekstem ochrony środowiska rozwoju infrastruktury, na przykład w przypadku Polski na Odrze. Też tutaj często są argumenty naukowe, ale tak naprawdę za plecami lobby innych krajów.

I trzecia rzecz: tożsamość. Bo często też właśnie w ramach różnych działań na uniwersytetach próbuje się zbudować kosmopolityczną tożsamość po to, abyśmy nie mieli silnych narodów w Europie. A tak naprawdę to spowoduje w przyszłości, że Europa właśnie będzie słaba.