Piotr MÜLLER

Pani Poseł, Pani tutaj tak odważnie przed chwilą powiedziała o tych celach, to mam pytanie. Jak to się dzieje, że podczas polskiej prezydencji nie udało wam się wypracować w większości blokującej umowy z Mercosurem? Jak to się dzieje, że polski komisarz, który odpowiada za budżet w Unii Europejskiej, proponuje, aby obniżyć rolnikom budżet o 22%? Jak to się dzieje, że po prostu jesteście hipokrytami w tej sprawie? Bo to w dużej mierze właśnie od waszej partii i od Pani rządu zależało, czy to wszystko może się poprawić.

Pani Przewodnicząca! Ja mam takie wrażenie, że my w zakresie polityki rolnej zaczynamy popełniać takie same błędy jak kiedyś w zakresie polityki energetycznej. To znaczy, budujecie tutaj w tej chwili taką przyszłość rolnictwa, która będzie uzależniona od zewnętrznych podmiotów, od producentów spoza Unii Europejskiej.

Tego typu przykładem jest niestety umowa z Mercosurem, która w przyszłości zagrozi opłacalności produkcji rolnej na terenie Europy. To jest jedna rzecz.

A druga rzecz, oczywiście skandaliczna decyzja, niestety komisarza z Polski – ale niestety mam wrażenie, że wespół z Panem Komisarzem – o obniżeniu o 22% wydatków na rolnictwo w przyszłej perspektywie budżetowej. To dwa ogromne ciosy. Z jednej strony – ogromna, nierówna konkurencja z państwami Mercosuru oraz z drugiej strony – obniżenie wydatków na rolnictwo o 22%. To są potężne ciosy, które uderzą w europejskie rolnictwo. I mam nadzieję, że za 10–15 lat nie będziemy musieli mówić „a nie mówiliśmy” tak samo, jak wspominaliśmy błędne decyzje dotyczące importu gazu z Rosji. Bo dzisiaj przypominamy wam te błędy, a mam nadzieję, że za 15 lat nie będziemy przypominać tych błędów, które dzisiaj popełniacie.

Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo! Wzmocnienie suwerenności nie wymaga wcale tworzenia gorsetu regulacyjnego. Suwerenność to wolność do działania dla naszych firm i dla naukowców, którzy tworzą innowacyjność. A innowacyjność jest możliwa tylko wtedy, gdy istnieje jakieś ryzyko. Bo innowacyjność powstaje w swobodzie oraz w podjęciu tego ryzyka. Ja mam wrażenie, że Komisja Europejska w wielu obszarach, właśnie cyfrowych, chce ograniczyć ryzyko do minimum. A bez ryzyka nie ma innowacji. W związku z tym to nie jest droga, którą powinniśmy iść. Suwerenność nie oznacza też konieczności izolacji. Odróżnijmy budowanie suwerenności od budowania izolacjonizmu, który chyba nigdy nie był dla Europy dobry. W związku z tym też warto to podkreślić.

Kolejną ważną rzeczą, jeżeli chodzi o suwerenność cyfrową i suwerenność, jeżeli chodzi o rozwiązania technologiczne, są kwestie cen energii. I wszyscy wiemy doskonale, że rozwiązania cyfrowe, w szczególności w obszarze sztucznej inteligencji, są niezwykle energochłonne. W związku z tym my musimy też poszukać drogi do tego, aby energia elektryczna w Europie była tańsza. I niestety do tego potrzebne jest wycofanie się również z wielu regulacji dotyczących Zielonego Ładu. Postawienie też na energię nuklearną jako energię stabilną, która by zasilała również centra bazodanowe. Dlatego dzisiaj o tym powinniśmy rozmawiać, a nie o kolejnych regulacjach, które mają ograniczać możliwości współpracy międzynarodowej oraz możliwości dla naszych firm i naukowców.

Komisja Europejska już dawno oderwała się od rzeczywistości. Zakaz sprzedaży samochodów spalinowych po 2035 r. to ideologiczna decyzja, która zagraża europejskiemu przemysłowi i uderza w miliony kierowców. To nie jest polityka klimatyczna – to gospodarcze samobójstwo. Zamiast wspierać innowacje i konkurencję, Komisja forsuje jeden kierunek – elektromobilność, bez zapewnienia infrastruktury, surowców i przystępnych cen.

Samochody elektryczne wciąż pozostają zbyt drogie dla większości obywateli, a ich produkcja uzależnia Europę od Chin. W efekcie grozi nam utrata setek tysięcy miejsc pracy, upadłości producentów i dalszy spadek konkurencyjności europejskiej gospodarki.

Podczas gdy Stany Zjednoczone wspierają własny przemysł motoryzacyjny, a Chiny agresywnie zdobywają rynek, Unia Europejska sama niszczy swoją przewagę technologiczną i gospodarczą. Europa potrzebuje neutralności technologicznej, a nie ideologicznego zakazu. Obywatele powinni mieć prawo wyboru, a polityka klimatyczna powinna opierać się na rozsądku, innowacji i realnych możliwościach, a nie na dogmacie. Ten zakaz musi zostać cofnięty dla wolności obywateli, dla przemysłu i dla przyszłości europejskiej motoryzacji.

Panie Przewodniczący! Co do zasady cyfryzacja jest oczywiście dobrym kierunkiem, gdy powoduje, że rozwiązujemy pewnego rodzaju nadregulacje, gdy upraszczamy przepisy prawa i wykorzystujemy ją do tego, aby po prostu było mniej obowiązków administracyjnych. Niestety mam wrażenie, że w tym dokumencie pojawia się też ta druga część cyfryzacji czy argumentów, które przy cyfryzacji się pojawiają: nowe obowiązki, tylko że w cyfrowej formie. To nie jest dobre rozwiązanie. To nie jest dobre rozwiązanie w przypadku, gdy oznacza dodatkowe obowiązki dla europejskich firm. Mówię tutaj między innymi o dodatkowych obowiązkach dotyczących raportowania śladu środowiskowego czy wszystkich elementów związanych z Zielonym Ładem i realizacją tych obowiązków, które powinniśmy usunąć z systemu prawnego, a nie nakazywać ich raportowanie w sprawozdaniach cyfrowych przez kolejne dekady.

Tak naprawdę nasz brak konkurencyjności wynika z dwóch powodów: jeden to jest oczywiście konkurencja, w dobrym tego słowa znaczeniu, która w międzynarodowym środowisku oczywiście istnieje. Drugim powodem jest ograniczanie naszej konkurencyjności przez przepisy wewnętrzne Unii Europejskiej, poprzez Zielony Ład, wyższe ceny energii, poprzez różnego rodzaju regulacje, które powodują, że nasze firmy mają wyższe ceny produkcji. I na tym powinniśmy się skupić.

Na koniec dam jeden przykład: ostatnio słusznie wprowadziliśmy dodatkowe opłaty za stal spoza Unii Europejskiej, ale naszym głównym celem powinno być ograniczenie kosztów produkcji stali w Europie, a nie tylko ograniczenie jej importu z zagranicy.

Komisja Europejska, pod hasłem „upraszczania przepisów” i „lepszego stanowienia prawa”, coraz częściej przekracza granice swoich kompetencji.

Nowy Program Prac na 2026 rok potwierdza tę tendencję: zamiast ograniczać biurokrację i ułatwiać funkcjonowanie rynku wewnętrznego, zapowiada dalsze rozszerzanie wpływu Komisji na decyzje, które powinny należeć do państw członkowskich.

Zamiast wspólnych zasad otrzymujemy zapowiedź, w jaki sposób kraje mają wydawać swoje środki publiczne, jakie technologie wspierać i jakie priorytety realizować.

Widać to szczególnie w obszarze zamówień publicznych, energetyki i obronności, gdzie unijne „zalecenia wykonawcze” faktycznie ograniczają suwerenność krajowych strategii.

To nie jest „lepsze stanowienie prawa”, lecz próba centralnego sterowania.

Europa nie potrzebuje więcej regulacji i planów z Brukseli, lecz więcej zaufania do państw członkowskich.

Silna Europa to Europa wolnych i odpowiedzialnych narodów, które współpracują, a nie są zarządzane.

Tego oczekują obywatele i tego wymagają traktaty.