Pani Przewodnicząca, Panie Komisarzu, chcę zwrócić uwagę na problem, którego nie rozwiąże samo tworzenie kolejnych funduszy pomocowych.

W moich regionach, na Dolnym Śląsku i Opolszczyźnie, przemysł daje pracę łącznie około 362 tysiącom osób. Za tą liczbą stoją przedsiębiorstwa, rodziny i całe lokalne gospodarki.

Dla wielu firm problemem nie jest tylko wysokość kosztów, ale również zachowanie płynności finansowej. Przedsiębiorstwo może stracić kontrakty, zdolność do inwestowania i płynność, a nawet zbankrutować, zanim otrzyma przewidziane wsparcie.

Firmy nie chcą jednak żyć z kolejnych rekompensat. Chcą stać na własnych nogach, inwestować, rozwijać się i konkurować na równych zasadach.

Europa Środkowo Wschodnia przeszła już głęboką transformację gospodarczą. Nie możemy dopuścić do utraty kolejnych zakładów i miejsc pracy.

Dotyczy to także sektora stalowego. Europejscy producenci ponoszą wysokie koszty związane z ETS. CBAM powinien sprawić, by importowane towary ponosiły porównywalny koszt emisji do tego, który ponoszą producenci w Unii Europejskiej.

Musimy uważać, aby rezultatem naszej polityki nie było zamykanie produkcji w Europie i zastępowanie jej importem z państw trzecich. Nie możemy dopuścić do sytuacji, w której Europa będzie korzystać z tych samych produktów, ale zamiast produkować je u siebie, będzie je sprowadzać z zagranicy. Wtedy stracimy miejsca pracy i europejskie moce produkcyjne, nie rozwiązując problemu emisji w skali globalnej.

Pani Przewodnicząca! Pani Komisarz! Wszyscy mamy obowiązek zacząć nie tylko od wyrazów współczucia dla rodzin ludzi, którzy zginęli i utracili swoje majątki, wielkiego szacunku dla strażaków – uwaga: leśników i rolników – którzy wiedzą, jak sobie radzić z pożarem, jak chronić ludność.

Ale ja mam takie wrażenie, że część osób jest zacietrzewiona ideologicznie. To wy jesteście największym zagrożeniem dla Ziemi, bo zabieracie człowieka od ochrony tejże Ziemi.

Na dzisiaj – bo to debata, która powtarza się systematycznie, co jakiś czas – potrzebne są pieniądze na odszkodowania. Po drugie, plan odbudowy natury, odbudowy przyrody. Po trzecie, pieniądze na monitoring i zabezpieczenia. Po czwarte, na edukację. Tym państwo się zajmijcie.