Bardzo dziękuję, Panie Kolego, Panie Pośle, za Pana wystąpienie i w tym duchu chciałem zapytać, kto obroni Unię Europejską przed obrońcami demokracji? Bo gdy spojrzymy na dotychczasowe wybory w krajach Unii Europejskiej – czy to w Polsce, czy na Węgrzech – widzieliśmy ingerencję nie Rosji, nie Chin, ale ingerencję Unii Europejskiej.

Powstaje zatem pytanie zasadnicze: czy ta tarcza demokracji ma służyć do obrony przed wpływem Chin czy Rosji, czy też przed tym, że wyborcy w Unii Europejskiej wybiorą nie te rządy, które chciałaby Bruksela i establishment brukselski czy pani von der Leyen?

Pani Przewodnicząca! Jako Polak dobrze rozumiem, czym jest komunizm, system oparty na strachu, cenzurze, zniewoleniu, odbieraniu ludziom wolności. Dlatego moje wzburzenie wywołują głosy takie jak posła z Belgii, pana Botengi, który broni reżimu komunistycznego na Kubie. Reżimu, który od 70 lat pozbawia ludzi wolności, życia. Nie ma tam demokracji, nie ma praworządności, nie ma żadnych zasad. Jest dyktatura komunistyczna. Ludzie trafiają do więzienia za poglądy polityczne.

I posłowie lewicy bronią tego reżimu. Jest to absolutnie niezrozumiałe. Maykel Castillo Pérez, znany jako Osorbo, oraz działacze praw człowieka Saylí Navarro Álvarez i Félix Navarro Rodríguez pozostają za kratami. To tylko trzy nazwiska z 1300 więźniów politycznych. Dlatego też w tym miejscu trzeba powiedzieć jasno: umowa o dialogu politycznym z Kubą i współpracy powinna zostać zerwana. Nie powinno być dialogu z krajem, który więzi swoich obywateli, który nie zapewnia swobód demokratycznych. Czas na uwolnienie więźniów politycznych. Czas na konkretne konsekwencje wobec kubańskiego reżimu.

Pani Poseł, nie tak dawno jeden z opozycjonistów kubańskich był w Polsce. Opowiedział mi historię, że rzekomo na Kubie nie ma paliwa. Ale wystarczy, że ktokolwiek wyjdzie na ulicę i powiesi baner czy plakat na płocie, który jest przeciwko reżimowi Castro, od razu przyjeżdża 50 radiowozów, bo dla nich jest paliwo. Jak pani to wyjaśni? Bo przed chwileczką mówiła pani, że na Kubie nie ma paliwa.

Pani Przewodnicząca! Dzisiejsza debata i dyskusja pokazała, że Unia Europejska od dyskusji musi przejść do działania, w szczególności jeśli chodzi o kwestię zamrożonych rosyjskich aktywów. 200 miliardów euro, Pani Przewodnicząca, jest w banku w Belgii. Powstaje pytanie, dlaczego te środki nie są użyte jako środki do odbudowy Ukrainy.

Na dzień dzisiejszy wiemy, że te zniszczenia są szacowane na około 600 miliardów euro. Natomiast w banku Eurojust w Belgii jest 200 miliardów rosyjskich aktywów. Unia Europejska powinna zrobić wszystko, żeby te środki były wykorzystane jako środki na odbudowę Ukrainy, na reparacje dla Ukrainy. Nie może być tak, że europejski podatnik, że polski podatnik będzie płacił koszty wojny, którą Putin wywołał 4 lata temu. Dlatego wnioskujemy do wiceprzewodniczącej Kallas o jeszcze większą mobilizację, żeby te środki zostały użyte do odbudowy Ukrainy.

Szanowny Panie Pośle, zgadzam się z Panem, że Unia Europejska powinna wspierać walczącą Ukrainę również finansowo. Natomiast powinniśmy oczywiście wykorzystywać do tego zamrożone rosyjskie aktywa, które pozostają w Belgii, w Eurojuście – to jest 200 mld dolarów. Jak wiemy, kilka dni temu grupa 120 parlamentarzystów podpisała się pod apelem do Komisji Europejskiej o użycie tych środków. Jak Pan wyjaśni, że pod tym listem nie podpisał się praktycznie żaden poseł z rządzącej w Niemczech koalicji CDU/CSU i SPD? Jak Pan wyjaśni, czy jest to już takie ciche przejście z wspierania Ukrainy do dogadywania się z Rosją? Dlaczego nie ma tam posłów rządzącej koalicji w Niemczech?

Pani poseł zwróciła uwagę na to, jak ważne są kwestie historyczne w polityce Unii Europejskiej, na podejście do praworządności i praw człowieka. Wróciłem nie tak dawno z Viannos w Grecji, gdzie grecki prezydent wspomniał, że do dzisiaj Grecja nie dostała reparacji wojennych od Niemiec. Do dzisiaj greccy obywatele nie mają żadnych roszczeń, żadnych świadczeń. Również mamy taką sytuację z Polską. Jak pani uważa: czy Komisja Europejska pod przewodnictwem pani von der Leyen powinna zmusić Niemcy, Berlin do podjęcia dialogu z Polską i Grecją? To jest stanowisko prezydentów Polski i Grecji, że taki dialog powinien się rozpocząć. Proszę odpowiedzieć na to pytanie.

Budżet Unii Europejskiej na 2027 rok powinien odpowiadać na rzeczywiste zagrożenia, a nie finansować kolejne kosztowne i ideologiczne projekty. Priorytetem musi być bezpieczeństwo: ochrona wschodniej granicy, rozwój przemysłu obronnego, mobilność wojskowa, cyberbezpieczeństwo, obrona cywilna oraz odporność infrastruktury krytycznej.

Państwa wschodniej flanki, w tym Polska, ponoszą szczególne koszty ochrony całej Unii. Powinno to znaleźć odzwierciedlenie w podziale środków. Jednocześnie finansowanie nowych zadań nie może odbywać się kosztem polityki spójności, rolnictwa ani inwestycji wyrównujących różnice rozwojowe między regionami. To właśnie te polityki budują społeczną i gospodarczą odporność Europy.

Budżet powinien również wzmacniać konkurencyjność europejskich przedsiębiorstw, wspierać małe i średnie firmy oraz ograniczać biurokrację. Nie można jedną ręką finansować gospodarki, a drugą obciążać jej rosnącymi kosztami energii i regulacji.

Wsparcie Ukrainy pozostaje konieczne, lecz większą część kosztów jej odbudowy powinien ponieść rosyjski agresor. Unia powinna wykorzystać w tym celu zamrożone rosyjskie aktywa, zgodnie z prawem międzynarodowym.

Potrzebujemy budżetu odpowiedzialnego, przejrzystego i oszczędnego — skoncentrowanego na bezpieczeństwie, rozwoju oraz równym traktowaniu wszystkich państw członkowskich, a nie na dalszej centralizacji Unii.

Pani Przewodnicząca! Rezolucja dotyczy wojny hybrydowej oraz ochrony integralności terytorialnej Unii Europejskiej i infrastruktury krytycznej niezbędnej dla bezpieczeństwa i obrony. Głosowałem za przyjęciem tej rezolucji, ponieważ wojna hybrydowa nie jest już zagrożeniem teoretycznym. Polska i inne państwa wschodniej flanki NATO mierzą się z cyberatakami, sabotażem, dezinformacją i instrumentalizacją migracji oraz atakami na infrastrukturę krytyczną.

Europa dlatego musi wzmocnić swoją granicę, sieci energetyczne, korytarze transportowe i systemy cyfrowe. Działanie Unii powinny wspierać państwa członkowskie, uzupełniać NATO, ale nie powielać ich zadań i kompetencji. Unia musi przeznaczyć znacznie większe środki na wschodnią flankę, mobilność wojskową, infrastrukturę podwójnego zastosowania, ochronę lotnisk.

Europejska solidarność musi oznaczać konkretne inwestycje, zdolności operacyjne oraz stanowczą odpowiedź na każdy atak hybrydowy na Unię Europejską.

Pani Przewodnicząca! Nawiązując do głosu posła Siepera, rzeczywiście mamy taką sytuację w Unii Europejskiej, że w sprawach dotyczących naruszania, łamania praw człowieka, morderstw politycznych, więzienia przeciwników politycznych dochodzi tu często do debat, dyskusji, podejmowania rezolucji i w zasadzie dalej nic się nie dzieje z tymi rezolucjami. Nie słyszymy o żadnych dalszych działaniach ze strony Komisji Europejskiej czy też dyplomacji unijnej, ze strony ambasadorów, którzy pełnią misję w danych krajach.

W przypadku Zambii mamy do czynienia z sytuacją absolutnie wyjątkową, ze śmiercią ministra, byłego ministra, śmiercią jednego z liderów opozycji. I teraz pytanie jest następujące: jakie działania zamierza podjąć dyplomacja unijna, Komisja Europejska, ażeby wymusić na rządzie, na władzach Zambii transparentne śledztwo i postawienie sprawców przed sądem? Unia Europejska nie może być papierowym tygrysem, który mówi o prawach człowieka, a z drugiej strony, podczas rozmów dyplomatycznych i spotkań, bardziej myśli o biznesie aniżeli o przestrzeganiu wartości, o których tak głośno się mówi.

Pani Przewodnicząca! W Hongkongu wieloletnie wyroki więzienia otrzymują dziś ludzie, których jedynym przestępstwem było organizowanie pokojowych demonstracji na placu Tiananmen z okazji rocznicy masakry, obrona demokracji oraz korzystanie z wolności słowa. Represje obejmują również niezależnych księgarzy, a sprzedaż publikacji niewygodnych dla władz może prowadzić do zatrzymania, przeszukania księgarni i oskarżenia o działalność wywrotową. To pokazuje, że władze Chin systematycznie niszczą autonomię Hongkongu oraz zasadę „jeden kraj, dwa systemy”.

Unia Europejska nie może poprzestać na wyrażeniu zaniepokojenia, jak to było dotychczas. Powinna domagać się uwolnienia wszystkich więźniów politycznych i stosować sankcje wobec tych osób, które są odpowiedzialne za represje polityczne. Interesy gospodarcze Unii Europejskiej nie mogą być ważniejsze niż prawa człowieka. Milczenie wobec represji nie jest pragmatyzmem, ale jest przyzwoleniem na te represje.

Pani Przewodnicząca! Pani Wysoka Komisarz! Co do jednej podstawowej kwestii nie powinno być tu żadnych wątpliwości. Nie możemy dopuścić do upadku Ukrainy i zwycięstwa Rosji. Każdy sukces Putina lub jego następców zachęci Moskwę do dalszych eskalacji. A eskalacja nie dotknie abstrakcyjnej Europy, ale przede wszystkim kraje Europy Centralnej i Środkowej, Polskę, Rumunię, kraje bałtyckie, Finlandię. Ale też musimy pamiętać, że te działania hybrydowe, które dzisiaj się toczą, dotyczą praktycznie całej Europy.

Dlatego też kraje, które dzisiaj są najbardziej zagrożone, od dawna już wydatkują powyżej czterech, blisko 5% PKB na bezpieczeństwo i obronność. Dlatego też Unia Europejska, a zwłaszcza największy kraj – Niemcy, powinny wziąć większą odpowiedzialność za finansowanie wschodniej flanki NATO i tworzenie programów, których celem jest podnoszenie bezpieczeństwa i odporności Europy Centralnej. Dlatego smuci mnie to, że ostatniego listu do przewodniczącej Komisji Europejskiej w sprawie zamrożonych aktywów nie podpisali posłowie CDU/CSU. Powstaje pytanie: dlaczego?

Nasze wsparcie dla Ukrainy musi trwać tak długo, jak będzie trwać wojna, ale jego finansowanie powinno spoczywać na rosyjskich aktywach zamrożonych, a nie na europejskich i polskich podatnikach.

Panie Przewodniczący! Panie Komisarzu! Szanowni Koledzy i Koleżanki! Chcę zwrócić uwagę na bardzo istotny problem zielonej transformacji Unii Europejskiej, która niesie ze sobą bardzo wiele zagrożeń. Otóż Unia Europejska finansuje i promuje budowę wielkich farm fotowoltaicznych, ale również magazynów energii.

Chcę zwrócić uwagę na problem, który polega na braku zarówno unijnych, ale też krajowych regulacji, które dotyczyłyby bliskości tych inwestycji koło domostw, koło osiedli mieszkalnych. Na ten problem zwracają uwagę w moim okręgu wyborczym mieszkańcy, którzy protestują przeciwko budowie wielkich magazynów energii wokół ich domostw. Unia Europejska nie reguluje tych kwestii odległości ani warunków technicznych.

Drugi problem dotyczy pożarów magazynów energii, które się zdarzają. O takich sytuacjach słyszymy: wielkie toksyczne pożary magazynów energii, które są niemożliwe do ugaszenia przez strażaków przez wiele, wiele godzin.

Jaka jest odpowiedź Unii Europejskiej na te problemy, na te wyzwania? Bo na dzień dzisiejszy Unia promuje zieloną energię, natomiast nie ma odpowiedzi na to, co zrobić z zagrożeniami oraz jak utylizować te wielkie inwestycje, które już tracą swoją przydatność do użytku.