Gościmy dziś w Parlamencie Premiera Carneya, a Pani Przewodnicząca Von Der Leyen właśnie ogłosiła w swoim orędziu, że Kanada zostanie pierwszym stowarzyszonym członkiem Unii Europejskiej.

To zupełnie nowy status, którego ostateczny kształt dopiero się wyłania, jest to pogłębione partnerstwo na wzór Norwegii - bliższa współpraca w obszarach od obronności, energii, przez handel i inwestycje, po sztuczna inteligencje i cyberbezpieczeństwo.

Ta współpraca oparta na demokracji, praworządności i wolnym rynku zyskuje zupełnie nowy wymiar. By budować silniejsze gospodarki i bardziej odporne społeczeństwa. To wazny krok na drodze do integracji.

Panie Przewodniczący! Szanowny Panie Komisarzu! We wtorek Komisja przedstawiła pakiet fair mobility, który ma ułatwić mobilność pracowników, upraszczać procedury i przyspieszać uznawanie kwalifikacji w Unii. Kiedy brakuje lekarzy, pielęgniarek, fizjoterapeutów czy opiekunów, konsekwencje ponoszą przede wszystkim pacjenci. Większa mobilność pracowników może pomóc tam, gdzie brakuje specjalistów, ale nie możemy rozwiązywać problemu niedoboru kadr w jednym miejscu poprzez ich dalszy odpływ z miejsc, gdzie ich już brakuje.

Odporność europejskich systemów ochrony zdrowia nie może być tylko zapisem w kolejnej strategii. Musi być realnie odczuwalna w codziennym życiu ludzi, szczególnie przez tych, którzy najbardziej potrzebują naszego wsparcia. Dlatego musimy zadać sobie następujące pytania. Czy nasze europejskie plany rzeczywiście odpowiadają na problemy pacjentów? Czy Komisja ma dane pokazujące, jaki wpływ proponowane regulacje będą miały na dostępność pracowników ochrony zdrowia w poszczególnych państwach członkowskich? Jak zamierzacie zagwarantować, że te europejskie strategie przełożą się na realne inwestycje w krajowe systemy ochrony zdrowia i usługi? Czy w kolejnych wieloletnich ramach finansowych znajdą się środki na dokształcanie i zatrzymanie kadr w regionach, rozwój asystencji osobistej, usługi środowiskowe i deinstytucjonalizację? Dziękuję bardzo, proszę o odpowiedź.