Krzysztof ŚMISZEK

Pani Przewodnicząca! Zasada wzajemnego uznawania dokumentów między państwami członkowskimi. Zasada wzajemnego zaufania. Zasada równości bez względu na orientację seksualną. Zasada swobodnego przepływu osób. Zasada zakazu dyskryminacji. To są podstawy funkcjonowania Unii Europejskiej.

Dzisiaj powiem Państwu o sytuacjach, prawdziwych sytuacjach, w których te zasady w Unii Europejskiej nie obowiązują. Prawo Unii Europejskiej nie obowiązuje, jeżeli po spędzeniu 15 pięknych lat ze swoim partnerem w Polsce, umiera on we Włoszech i musisz sprowadzić jego ciało do kraju, jak w przypadku Polaków - Krzysztofa i Łukasza. Te zasady nie istnieją kiedy zawierasz związek małżeński z miłością swojego życia w Danii albo w Portugalii. W Polsce ten związek nie ma żadnego znaczenia. Twoja miłość w świetle prawa nie istnieje, tak jak miłość polskiej pisarki Renaty i jej partnerki. Tak jak miłość aktywistów Dawida i Jakuba. Tysiące polskich, słowackich czy rumuńskich par jednopłciowych zawiera związki małżeńskie i wychowuje dzieci w Niemczech, w Portugalii, Holandii, Szwecji czy Hiszpanii. Kiedy podróżują do Polski, Bułgarii czy Słowacji, ich związki małżeńskie już nie istnieją i ich rodzicielstwo w świetle prawa zostaje odrzucone. Ich życia są unieważnione. Stają się niewidzialni. Stają się dla siebie obcymi osobami.

Podstawą Unii Europejskiej jest wolność poruszania się po jej terytorium. W jaki sposób ta wolność jest respektowana, jeżeli w jednym kraju jestem mężem i ojcem, a w drugim nikim. Jeżeli odbiera się mi moją tożsamość, moją miłość i moją rodzinę w momencie, kiedy wsiadam do pociągu w Berlinie, a wysiadam we Wrocławiu czy Warszawie. Artykuł 21 Karty Praw Podstawowych zakazuje dyskryminacji ze względu na orientację seksualną. Czy na pewno tak jest w Unii Europejskiej? Panie Komisarzu, czas zakończyć tę jawną dyskryminację. Czas na działanie Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej.