Magdalena ADAMOWICZ

Szanowna Pani Przewodnicząca! Pani Komisarz! Europejczyku, zamknij oczy. Wyobraź sobie, że twoje dzieci i ty musicie patrzeć, jak twoja żona, a ich matka, jest gwałcona przez ruskich sołdatów. Wyobraź sobie, jak potem musisz patrzeć, jak ci sołdaci gwałcą twoje dzieci. A potem przychodzą inni i zabierają te dzieci. I nigdy już ich nie zobaczysz. Spędzasz miesiące zamknięty w piwnicy, torturowany i głodzony. Zazdrościsz sąsiadom z mieszkania obok, którzy umarli od razu we własnym łóżku, kiedy ruskie bomby spadły na wasz dom.

Rosja nie prowadzi wojny. Rosja dokonuje eksterminacji cywili i zrównuje Ukrainę z ziemią. To nie wojna, to apokalipsa. Niuansowanie i używanie sprawy pomocy Ukrainie do brudnej polityki to stanięcie w jednym szeregu z rosyjskimi zbrodniarzami.

Tu, w tej Izbie, przypominam słowa Einsteina: świat nie jest zagrożony przez złych ludzi, ale przez tych, którzy pozwalają złu działać. Dlatego nam nie wolno pozwolić ruskiemu złu działać dalej.

Pani Przewodnicząca! Już dawno na tej sali nie było tylu takich samych głosów.

Ponad miliard pasażerów europejskich linii lotniczych w ciągu roku, prawie 100 milionów miesięcznie. Kim wobec tej skali przewozów jest pojedynczy pasażer, który czeka trzy godziny na spóźniony lot albo któremu odwołano lot czy zgubiono bagaż? Dla niego to może być życiowa katastrofa. Dla linii lotniczych jest jednym z miliarda pasażerów.

Dlatego im więcej latamy, tym bardziej potrzebujemy ochrony naszych praw. Linie lotnicze są wystarczająco rentowne, aby za swoje błędy płacić pasażerom.

Automatyzm odszkodowań to bardzo korzystna dla pasażerów zmiana, ale jeżeli mamy poprawić ochronę pasażerów, to nie powinniśmy stosować metody „coś za coś”, czyli wprowadzamy automatyzm odszkodowań, ale jednocześnie wydłużamy czas dozwolonego opóźnienia.

Ludzie kupują bilety lotnicze, by dotrzeć do celu...