Marcin SYPNIEWSKI

Niedawno minęła Barbórka, święto górników. W Polsce dziękujemy im wówczas za ciężką pracę, bo dzięki niej nadal w naszym kraju mamy ciepło, mamy prąd, a nasza gospodarka działa. Ale rządzący Unią Europejską chcą pozbyć się węgla i przez to Polska stoi przed ogromnym wyzwaniem. Nasza gospodarka wciąż opiera się na węglu, on stanowi klucz naszej stabilności i niezależności energetycznej, szczególnie że nie mamy elektrowni atomowych. Żeby zbudować takie elektrownie, potrzeba czasu i ogromnych nakładów, a węgla mamy cały czas pod dostatkiem.

Cała polityka klimatyczna Unii Europejskiej grozi katastrofą dla polskiego przemysłu i obywateli. Jeżeli zmuszacie nas do zamykania kopalni i elektrowni węglowych i nie dajecie nam żadnej realnej alternatywy, to jest to ogromny błąd, ale też ryzyko, że uzależnimy się od państw trzecich. Potrzebujemy rzeczywiście wsparcia w rozwoju atomistyki i prawdziwych odnawialnych źródeł energii, takich jak biogazownie, jak wodór, jak elektrownie wodne, a nie wymuszeń, które niszczą naszą gospodarkę, nasz przemysł. Chcemy być nowocześni, ale nasze kopalnie i elektrownie muszą cały czas działać, bo realna transformacja opiera się na kompromisie, a nie na zielonej ideologii.

Pani Przewodnicząca! Szanowni Państwo! Szanowna Pani Rzecznik! Rządzący podlegają nieustannej pokusie nadużycia, której ofiarami są nasza wolność, nasz majątek i nasze bezpieczeństwo. Nie tylko przez ostatni rok, ale przez te ostatnie wszystkie lata broniła Pani tych wartości, walcząc z wszechwładzą biurokratów oraz ujawniając niekiedy zakulisowe działania instytucji Unii Europejskiej, o których ludzie mieli prawo wiedzieć.

W ramach tej walki o przejrzystość i uczciwość wśród urzędników ujawniła Pani między innymi potajemne rozmowy szefowej Komisji Europejskiej z przedstawicielami Pfizera w zakresie zakupu szczepionek. Ponadto prowadziła Pani także sprawę Katargate, doprowadzając między innymi do uchwalenia nowych przepisów, które zobowiązują do okazywania większej jawności.

Nasuwa się jednak pytanie, czy to właściwa droga, bo Ombudsman to mimo wszystko urząd, który nadzoruje inne urzędy. Czy konieczność istnienia takiego nadurzędnika nie świadczy o tym, że mamy do czynienia z nadmierną biurokracją oraz centralizacją? Powinniśmy zerwać z tym błędnym kołem i odebrać biurokratom władzę nad naszym zdrowiem, wolnością i mieniem. Zamiast zarządzać biurokracją, powinniśmy ją wyciąć jak złośliwy nowotwór.

W takim ujęciu działalność Ombudsmana jest jak plaster przyklejony na otwarte złamanie. Mimo tego w walce z wszechmocną biurokracją, która nie cofnie się ani o krok, broń w postaci Rzecznika jest lepsza niż żadna. W imieniu grupy Europa Suwerennych Narodów chciałbym Pani serdecznie podziękować za te wszystkie lata ciężkiej pracy, ciężkiej walki z patologiami biurokracji. Postawiła Pani bardzo wysoko poprzeczkę.

Panie Przewodniczący! Korupcja to nie jest twór patologicznego marginesu. To zjawisko istnieje wyłącznie wśród porządnych ludzi. Jak tzw. menel bierze, to nie mówimy o korupcji. Ona przecież dotyka tylko porządnych ludzi. Kradną wyłącznie inni, my co najwyżej korzystamy z okazji – tłumaczą sobie niektórzy. A dlaczego porządni ludzie dają i biorą? Bo potrafią stworzyć wiarygodne usprawiedliwienie dla swojego czynu. Te słowa psychologa biznesu Marka Kosowskiego świetnie opisują korupcję. A czy przepisy w czymś pomogą? Polecam poczytać Rothbarda. Nie jest rzeczą prawa czynić kogokolwiek dobrym, pobożnym, moralnym, czystym lub prawym. Wysokie podatki, nadmiar biurokracji, centralne planowanie i urojone normy – tak chętnie tu tworzone – to dobre warunki dla nadużyć. Żeby walczyć z korupcją, musimy uprościć prawo, obniżyć podatki i ograniczyć ingerencję Unii Europejskiej w gospodarkę. Prawo nie powinno moralizować. Prawo ma być proste, sprawiedliwe i przejrzyste. W takim systemie korupcja traci rację bytu. A po skandalu korupcyjnym oczywiście przewodnicząca von der Leyen do dymisji.