Okropieństwo zbrodni w Srebrenicy wciąż nami wstrząsa, mimo upływu ponad 30 lat. Upamiętnienie z honorami państwowymi człowieka prawomocnie skazanego za ludobójstwo, odpowiedzialnego za śmierć tysięcy niewinnych ludzi, jest niedopuszczalne. Oddanie honorów Ratko Mladiciowi nie było zwykłym elementem ceremonii pogrzebowej. Było publiczną deklaracją władz i elit Serbii, próbą rehabilitacji zbrodniarza i bolesnym ciosem w pamięć jego ofiar. Sposób, w jaki Mladić został pożegnany, mówi nam niestety wiele o dzisiejszym państwie serbskim, o jego elitach politycznych, wojskowych i duchowych, o ich stosunku do tej okropnej zbrodni, ale także o drodze, na którą pchają dziś Serbię. Nie jest to droga europejska. Wręcz przeciwnie. Gloryfikując zbrodniarzy wojennych, Serbia oddala się od Europy.

Pani Komisarz słusznie powiedziała, że gloryfikacja zbrodniarzy wojennych, negowanie ludobójstwa i rewizjonizm historyczny są fundamentalnie sprzeczne z europejskimi wartościami. Tak, na takie postawy nie ma miejsca ani w Unii Europejskiej, ani w państwach kandydujących. Ale ta zasada musi obowiązywać wszystkich jednakowo. Musi więc dotyczyć również Ukrainy, gdzie gloryfikowani są przywódcy UPA odpowiedzialni za masowe zbrodnie na Polakach. Nie możemy potępiać rehabilitacji zbrodniarzy w jednym państwie kandydującym, a milczeć, gdy dzieje się to w innym.

Pani Przewodnicząca! Szanowni Państwo! Zagrożenia, jakie płyną ze strony autorytarnego reżimu Putina i komunistycznych Chin są realne. Trzeba im się przeciwstawiać zdecydowanie, gdyż dotyczą sfery bezpieczeństwa narodowego i uderzają w istotę demokracji. Trzeba jednak w tym zakresie rozwijać i wzmacniać kompetencje państw członkowskich.

Nie jest właściwą odpowiedzią na wrogie działania Chin i Rosji tworzenie niejasnego, chaotycznego instrumentu unijnego nazywanego pretensjonalnie „tarczą demokracji”. To, czego się obawiamy, to możliwość manipulacji tym instrumentem ze strony unijnego polityczno-urzędniczego establishmentu. Za publiczne pieniądze ma zostać stworzona sieć organizacji mających pilnować politycznej poprawności w przestrzeni publicznej.

Nie chcemy, aby pod szczytnymi hasłami obrony demokracji, ograniczano pluralizm polityczny i wolność słowa. Nie chcemy, aby powstał nietransparentny mechanizm, który może być wykorzystany do ingerencji zewnętrznej w wybory krajowe. Tak właśnie, w wyniku takiej zewnętrznej ingerencji establishmentu brukselskiego w Polsce, rządzi dziś w naszym kraju reżim Tuska.

Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! Po raz kolejny debatujemy w związku z brutalnym łamaniem praw człowieka na Kubie. Po raz kolejny domagamy się uwolnienia przez komunistyczny reżim więźniów politycznych. Rezolucja, jaką przyjmiemy w ich obronie, w szczególności dedykowana jest bohaterskiemu obrońcy wolności Félixowi Navarro i jego córce Saylí. Pamiętamy jednak o wszystkich 1339 więźniach politycznych, wśród których są kobiety, nieletni, osoby ciężko chore.

Cały kubański naród cierpi za sprawą zdegenerowanego reżimu, który utrzymuje się przy władzy jedynie przez brutalność aparatu represji. Nie możemy dłużej tolerować sytuacji, że z taką dyktaturą utrzymywane są normalne relacje. Tacy ludzie jak Raúl Castro i Miguel Díaz-Canel powinni być objęci sankcjami.

Panie Komisarzu, Parlament Europejski już kilkakrotnie zwracał się do Komisji o natychmiastowe zawieszenie umowy o dialogu i współpracy między komunistyczną Kubą a Unią Europejską. Wola Parlamentu w tej sprawie jest jasna i jednoznaczna: dalsze utrzymywanie tej umowy jest polityczną i moralną hańbą. Nie ma na to naszej zgody. Niech żyje wolna Kuba!