Marlena MALĄG

Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! Szanowni Państwo! Po opublikowaniu sprawozdania Draghiego o konkurencyjności słowo „kryzys” możemy odmieniać przez wszystkie przypadki. Dotyka on rzeczywiście wielu branż, w tym przemysłu motoryzacyjnego. Autor przede wszystkim zwraca uwagę, że jako remedium powinniśmy obniżać koszty pracy, co jest bardzo negatywne dla pracowników, ale także ich rodzin.

Ale musimy pamiętać o tym, że kryzys dotyczy także branży kolejowej, która mierzy się z trendami spadkowymi. Przykładem może być polska spółka PKP Cargo, gdzie dochodzi do masowych zwolnień, przy czym naruszane są zasady dialogu społecznego czy też prawa pracownicze. Pomimo że polski rynek kolejowy jest drugim co do wielkości rynkiem kolejowym w Europie, te zwolnienia nie gwarantują, że ta firma przetrwa. Mało tego, w przypadku kiedy odwróci się koniunktura, może okazać się, że nie będą konkurencyjni.

Jeżeli chcemy, Szanowni Państwo, aby Europa stała się potęgą, nie możemy opierać się wyłącznie na obniżaniu kosztów pracy. Nie możemy dalej wdrażać niszczącego Zielonego Ładu. Potrzebne są przede wszystkim strategia i nakłady inwestycyjne, a takie procesy, które są negatywną restrukturyzacją, powinny być ostatecznością.

Szanowny Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo! Koncentracja bogactwa w ręku coraz węższej grupy jest niewątpliwie powodem do niepokoju. Według wyliczeń Oxfam-u najbogatszy 1% ludzkości w ciągu ostatniej dekady zgromadził 42 biliony dolarów nowego majątku, czyli 34 razy więcej niż najuboższe 50% populacji.

Większość obecnego systemu podatkowego nie jest wystarczająco sprawiedliwa społecznie. Bazuje na opodatkowaniu pracy i konsumpcji zamiast majątku, co prowadzi przede wszystkim do wypaczenia naturalnego oczekiwania, by to bogatsi, a nie biedniejsi, ponosili większe i proporcjonalne do ich majątku obciążenia fiskalne.

Musimy mieć jednak świadomość, że jednym z głównych powodów słabszych inwestycji w Unii Europejskiej są wysokie podatki i klimat nieprzychylny dużemu kapitałowi. To nie przypadek, że spośród 20 największych światowych przedsiębiorstw aż 16 to przedsiębiorstwa amerykańskie, a tylko 2 – to europejskie.

Podobna rzecz ma się oczywiście z najbogatszymi: usiłując bardziej opodatkować ich majątki, tylko zniechęcimy inwestycje, których tak potrzebujemy. Czy coś zyskamy? Jest to wątpliwe. Z pozornie wielkiego tortu 250 mld dolarów...

Panie Przewodniczący! Szanowni Państwo! W efekcie ponad 50-letniego okresu gospodarki centralnie sterowanej państwa Europy Środkowo-Wschodniej mierzą się z problemem niezaspokojonych potrzeb i złych warunków mieszkaniowych. W związku z przyjętą w marcu dyrektywą budowlaną czeka nas rewolucja w branży budowlanej. Istnieje też kryzys demograficzny: należy pamiętać o zachowaniu równowagi pomiędzy oczekiwaniami a możliwościami, jakimi będziemy dysponować, aby nie okazało się, że marzenia młodych ludzi o mieszkaniu, a często, co za tym idzie, o powiększeniu rodziny, spełzną na niczym.

Po raz pierwszy mieszkalnictwo znajdzie się w tece komisarza. Dlatego apeluję o rozwagę i realną ocenę potrzeb mieszkaniowych, aby zbyt ambitne cele klimatyczne nie przesłoniły realnych potrzeb społecznych, ani nie były też pożywką dla deweloperów. Temat mieszkalnictwa jest bardzo ważny zarówno dla młodych ludzi w Polsce, ale także dla seniorów, ale także dla całego społeczeństwa europejskiego.

Szanowny Panie Przewodniczący! Polska jest demokratycznym państwem prawa, gwarantującym kobietom i mężczyznom równość w każdej dziedzinie. Formułowanie zarzutu tutaj o braku równości kobiet i mężczyzn wobec prawa, czyli o rzekomej dyskryminacji kobiet w zakresie swobodnego, świadomego decydowania o posiadaniu dzieci, jest sporym nadużyciem.

Po raz kolejny pod pozorem walki z dyskryminacją wprowadza się treści ideologiczne, godzące w wartości chrześcijańskie i propagujące politykę liberalną. Aborcja jest dramatem, dramatem matki i zabójstwem dziecka. Unia powinna się skupić na działaniach, które powinny wesprzeć matkę, aby nie musiała się decydować na takie działania i na takie kroki. Aborcja to nic innego jak przejaw dyskryminacji wyłączający przede wszystkim przesłankę ochrony życia dziecka poczętego. Każdemu powinno przysługiwać niezbywalne prawo do życia od poczęcia do naturalnej śmierci.

Panie Przewodniczący! Słaba koniunktura oraz pogarszające się wyniki finansowe wielu spółek państwowych w branży kolejowych przewozów towarowych wymagają głębokiej analizy, dokapitalizowania jako wsparcia inwestycyjnego. Niestety, przywołana przez pana posła spółka PKP Cargo w restrukturyzacji z Polski idzie na łatwiznę, zwalnia masowo pracowników, a nowy zarząd komentuje to w ten sposób, że uwalnia pracowników na rynek pracy.

Jak informują związki zawodowe, na bruk wyrzucane są kobiety w ciąży, osoby w wieku przedemerytalnym, a także działacze związkowi. Na to nie może być zgody. Złamane są także zasady dialogu społecznego. Dlatego pokrzepiające jest to, że w części dyskryminowani pracownicy znajdują sprawiedliwość w sądach, w których zapadają korzystne dla nich wyniki i wyroki.

Nie ma i nie może być zgody na takie działanie. Jesteśmy solidarni z branżą kolejowych przewozów towarowych.

Panie Przewodniczący! Panie komisarzu! Niedobór kwalifikacji to poważny problem, który dotyka całą Unię Europejską. Jak wynika z raportu Draghiego, około trzech czwartych europejskich firm zgłasza trudności ze znalezieniem pracowników z odpowiednimi umiejętnościami. Jednocześnie około 42% Europejczyków nie posiada podstawowych umiejętności cyfrowych. Nakładają się na to jeszcze problemy demograficzne starzejącego się społeczeństwa i daje to obraz rynku pracy.

Choć polityka kształcenia i szkolenia leży w gestii państw członkowskich, Unia wspiera te wysiłki, popierając konkretnymi strategiami, programami oraz udzielając konkretnego wsparcia. Szczególne znaczenie mają tu umiejętności cyfrowe, szkolnictwo zawodowe, w tym inwestowanie w kształcenie ustawiczne. Bardzo ważne jest promowanie takich inicjatyw jak Junior Skills promujących młodych mistrzów zawodowych. Zamiast promować migrację, musimy zadbać o to, aby wykształcić własnych specjalistów po to, aby Unia Europejska była odporna na kryzysy i znacznie bardziej konkurencyjna.