Marlena MALĄG

Pani Przewodnicząca! Pani Komisarz! Szanowni Państwo! Dyskryminacja ekonomiczna to temat, który ma dwa wymiary – realny i ideologiczny. Parlament jest miejscem, w którym wygrywa czasami ta druga opcja. Te same osoby potępiają dyskryminację zawodową kobiet, ale jednocześnie zmuszają je, na przykład w sporcie, do rywalizacji z osobami transpłciowymi. Gdzie tu równość? Odstawmy ideologię na bok. Spójrzmy na problem realnie. Pogłębianie się luki płacowej to problem systemowy. Nie rozwiążemy go jedną czy drugą regulacją, która zrobi więcej krzywdy niż pożytku.

Czasami tutaj, w Parlamencie, słyszymy słowa o losie kobiet w moim kraju. A spójrzmy na fakty. Średnia luka płacowa w Unii Europejskiej to 12,7, a w Polsce – 7,8, jedna z najniższych. Budowę tego systemu należy rozpocząć od podstaw, przede wszystkim od zapewnienia elastycznych form pracy, dostępu do opieki nad dziećmi, do wzmocnienia regulacji prawnych chroniących rodziców, ich równych praw i obowiązków, od podnoszenia świadomości społecznej, a także jawnego raportowania różnic wynagrodzeń. Tylko zintegrowane, zdecydowane działania pozwolą nam stworzyć bardziej sprawiedliwy i równy rynek pracy. Szukajmy realnych rozwiązań. Budujmy uczciwy, sprawiedliwy system oparty na jasnych zasadach.