Marlena MALĄG

Pani Przewodnicząca! Pochodzę z Polski, kraju, który zna gorzki smak gospodarki centralnie planowanej. Dlatego z niepokojem obserwuję, jak polityka konkurencji w Unii dryfuje w kierunku unijnego planowania gospodarczego. Centralne planowanie jest biegunowo przeciwne temu, co dla konkurencyjności jest najcenniejsze: inwencjom, innowacjom, inicjatywom oddolnym. Jeszcze bardziej niepokoi mnie jego ideologiczna obsesja na punkcie amerykańskich firm cyfrowych. Owszem, monopole są problemem, ale z czym wszyscy na tej sali powinniśmy się zgodzić. Obecnie to one bronią wolności słowa, podczas gdy Unia ją ogranicza. Dziś potrzebujemy współpracy z USA, a nie wojny gospodarczej. To sprawozdanie dolewa oliwy do ognia. Mam bardzo smutną konkluzję. To wszystko, co dziś omawiamy, to nie jest troska o konkurencję. To geopolityczna prowokacja wymierzona w USA. Jako ECR odrzucamy ten szkodliwy i krótkowzroczny kurs.

Pani Przewodnicząca! Panie Komisarzu! Szanowni Państwo! Dziś znów żyjemy w czasie niepokoju. Świat boi się o stabilność dolara, o globalny handel, o kryptowaluty. Ale my w Europie mamy swój własny, przemilczany problem: rosnące zadłużenie państw i nadmierna ekspozycja banków na krajowy dług. To bomba z opóźnionym zapłonem.

Blokuje ona inwestycje i przywraca pętlę zagłady między budżetami a sektorem bankowym. Jak to możliwe, że sprawozdanie, które ma diagnozować kondycję unii bankowej, całkowicie ten temat ignoruje? Czyżbyśmy nie chcieli słuchać niewygodnej prawdy? Jeśli tak, to nie mówmy potem, że nikt nie ostrzegał. Ja dziś ostrzegam: w imię odpowiedzialności nie udawajmy, że wszystko jest w porządku.