Michał KOBOSKO

Nie jestem pewien, czy w pełni zrozumiałem twoje pytanie, szczerze mówiąc, być może dlatego, że nie było cyfrowe! Ale jak już powiedziałem, uważam, że nie mamy innego wyboru niż opracowanie własnych rozwiązań cyfrowych i że musimy to zrobić teraz, zrobić to natychmiast, ponieważ, jak stwierdzono w sprawozdaniu Draghiego, jesteśmy tak zależni, że nie jesteśmy w pełni niezależni, jeśli chodzi o rozwiązania cyfrowe. Tak więc wiem i słyszę głosy populistów, że tu nie chodzi o cenzurę, tylko o naszą cyfrową egzystencję. To jest prawdziwy problem na stole.

Panie Przewodniczący! Pani Komisarz! Koledzy! Chcę serdecznie podziękować sprawozdawcy za jego pracę, za ten pełen raport. Chcę powiedzieć, że Komisja Petycji to jedno z najważniejszych narzędzi demokracji w Unii Europejskiej. To miejsce, gdzie głos obywatela naprawdę się liczy, gdzie możemy wprost zlecać pracę naszym politykom. W czasach, gdy populizm skrajnej prawicy i eurosceptyków powtarza, że Unia to odległy, niedostępny twór, PETI pokazuje coś zupełnie innego. Unia to wspólnota, na którą obywatel ma realny wpływ.

W 2024 r. wpłynęło do nas ponad 1500 petycji. Każda z nich to konkretna, ludzka sprawa. Wiele z nich poruszało problem smogu w miastach czy naruszania praw konsumentów. To dowód, że ludzie chcą uczestniczyć w życiu Unii i że ich głos ma znaczenie.

Raport przypomina też, że wciąż musimy usprawniać procedury. Dlatego w Komisji Petycji ja również będę zabiegał o to, by petycje były rozpatrywane szybciej, bardziej transparentnie, w sposób dostępny dla każdego.

Chcę też podkreślić, że PETI nie powinno być wykorzystywane do partyjnych celów krajowych. Patrzę tutaj z pełną sympatią szczególnie na moich kolegów z Hiszpanii. Takie działania mogą bowiem osłabiać zaufanie obywateli do instytucji unijnych.

Chcę powiedzieć jasno: dla nas każda petycja się liczy. Składając ją, obywatel realnie wpływa na decyzje tej Izby. To dowód, że Unia nie jest odległą instytucją. To nasza wspólna przestrzeń, w której każdy głos może tworzyć prawo oraz przyszłość Unii.

Panie Przewodniczący! Chcę serdecznie podziękować panu Sandro Goziemu za świetnie wykonaną pracę przy tym sprawozdaniu. Pragnę również zwrócić uwagę na jeden z argumentów, który podnosi to sprawozdanie − to, że po napaści Rosji na Ukrainę powinniśmy przyspieszyć prace nad rozszerzeniem Unii Europejskiej i że w Europie jest coraz mniej miejsca na szarą strefę. Europa jest coraz bardziej czarno-biała. Musimy na to zwrócić uwagę.

Chcę podziękować pani komisarz Kos za jej ciężką pracę, determinację i kreatywność w tym procesie, byśmy jak najszybciej przeszli od słów do czynów, jeśli chodzi o faktyczne rozszerzenie Unii. Chcę wykorzystać obecność pani komisarz, żeby poprosić ją o komentarz do doniesień medialnych o tym, że Komisja Europejska miałaby rozpatrywać taki scenariusz, w którym zostanie ograniczone prawo głosu nowych krajów członkowskich przystępujących do Unii Europejskiej. Czy jest rzeczywiście taki scenariusz i czy trzeba to traktować jako alternatywę wobec zmiany traktatów europejskich?

Pani Przewodnicząca! Pięć lat. Pięć lat więzienia w wilgotnych celach. Pięć lat tęsknoty za bliskimi, których nie można zobaczyć ze względu na ryzyko ich uwięzienia. Pięć lat traumy nie tylko dla Białorusinów, ale i Europy, która patrzy na ten horror odgrywany przez jednego aktora. Pozwalamy, aby Łukaszenka śmiał się nam w twarz. W wywiadach z cynicznym spokojem mówi, że sankcje go nie obchodzą. To on je obchodzi poprzez sieć pośredników, poprzez kryptowaluty.

Cieszę się, że w rezolucji jest mocne wezwanie do uszczelnienia i rozszerzenia sankcji. Mamy narzędzia. Unia wciąż pozostaje drugim po Rosji największym partnerem handlowym Białorusi. Jednak sankcje same w sobie nie są celem. Najważniejsi są ludzie. Ponad 1200 więźniów politycznych jest wciąż uwięzionych. Wśród nich nominowany – i mam nadzieję nagrodzony dzisiaj – do nagrody Sacharowa redaktor Andrzej Poczobut. Reżim Łukaszenki nie tylko ich więzi. On ich prześladuje, wywłaszcza z majątków, śledzi w Europie, a ich bliskich zastrasza.

Nie ma dialogu z Mińskiem, dopóki więźniowie nie zostaną uwolnieni i zrehabilitowani. Donald Trump popełnia historyczny błąd, którego historia mu nie zapomni. Aby rozmawiać, Białoruś musi się zreformować, zagwarantować, że podstawowe prawa człowieka będą zapewnione. Każda próba normalizacji stosunków z Łukaszenką jest zdradą tych, którzy oddali wolność i życie za wartości. Dlatego w imieniu Renew Europe wzywam Europę, by wzięła na siebie tę odpowiedzialność, by wsparła bardziej niż dotąd niezależne media, NGO i obywatelskie inicjatywy w Białorusi i poza nią. Wolna Białoruś to nie tylko geopolityka, to sprawa sumienia.

Panie przewodniczący, drodzy koledzy, import energii do Europy napędza rosyjską machinę wojenną. Powinniśmy podjąć wszelkie możliwe kroki, aby przestać kupować od Rosji i jej przyjaciół. Jestem dumny z tego, że nasze komisje ITRE i INTA poczyniły pierwszy duży krok poza sankcjami, które mają swoje granice przy obowiązującej zasadzie jednomyślności. Specjalne podziękowania dla moich kolegów Katri Kulmuni i Ľubicy Karvašovej, którzy walczyli z zębami i gwoździami, aby zapewnić, że stopniowe wycofywanie rosyjskiego importu energii nastąpi szybciej niż pierwotnie planowała Komisja.

Co więcej, cieszę się również, że moje propozycje – wzmocnienie egzekwowania przepisów, zapewnienie państwom członkowskim konkretnych narzędzi w zakresie wprowadzania kar i rozszerzenie zakresu podmiotów objętych przepisami – zostały w pełni poparte. Ale ta robota jest w połowie skończona. Teraz musimy przyspieszyć negocjacje z Radą i przekonać naszych kolegów w stolicach, że możliwe jest rozszerzenie zakresu rozporządzenia również na ropę naftową i produkty ropopochodne z Rosji. Nawet jeśli nadal musimy wprowadzić pewne wyłączenia, uważam, że warto zrobić ten pierwszy krok naprzód. Wojna Rosji nie może być dłużej przez nas finansowana!