Michał SZCZERBA

Pani przewodnicząca, wiceprzewodniczący Borrell, drodzy koledzy, jako nowy stały sprawozdawca Komisji Spraw Zagranicznych ds.

Po pierwsze, musimy utrzymać nasze strategiczne partnerstwo ze Stanami Zjednoczonymi. NATO jest kluczowym gwarantem, a art. 5 nie może być kwestionowany przez nikogo. Na tym właśnie polega Sojusz NATO.

Musimy jednak pamiętać, zwłaszcza w tej Izbie Demokracji, że jesteśmy UE. Jesteśmy unią polityczną i nie możemy być podzieleni. Musimy domagać się poszanowania tych stosunków transatlantyckich. Tak powinien wyglądać prawdziwy związek.

Pierwszym sprawdzianem tego powinna być Ukraina i nasze wspólne zaangażowanie we wspieranie jej do czasu osiągnięcia zwycięstwa. Musimy skończyć pracę przed 20 stycznia. Koniec z czerwonymi liniami dla Ukrainy używającej zachodniej broni. Zarówno Stany Zjednoczone, jak i kraje europejskie muszą przyspieszyć dostawy broni, której Ukraina desperacko potrzebuje. Jesteśmy gotowi do utrzymania kursu. Jesteśmy gotowi do współpracy z nowo wybranymi przedstawicielami USA.

Szanowna Pani Przewodnicząca! Pani Przewodnicząca Komisji! To bardzo ważny moment dla bezpieczeństwa Europy. I to jest kluczowa i historyczna chwila, że powołujemy komisarza ds. obrony. Dzisiaj premier Tusk jest w Szwecji na spotkaniu premierów krajów nordyckich i bałtyckich. Rozmawia o bezpieczeństwie, bo przygotowujemy się do polskiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej.

Co jest ważne, Pani Przewodnicząca, to przede wszystkim odnowienie dialogu – co Pani już w tej chwili robi – między Unią Europejską a NATO. Musimy być silni. Musimy być razem. I to jest strategiczne partnerstwo o kluczowej wartości. Ale również wyzwaniem, które będzie wyzwaniem polskiej prezydencji, jest odnowienie i sformalizowanie dialogu z Wielką Brytanią, naszym kluczowym partnerem NATO-wskim w Europie w obszarze bezpieczeństwa i obrony. Jakie są plany w tym zakresie? I czy Pani gabinet jest w stanie dzisiaj potwierdzić ten kierunek, o którym mówiłem?

Szanowna Pani Przewodnicząca, Pani Komisarz, Koleżanki i Koledzy! Marian Turski w 2020 r., podczas 75. rocznicy wyzwolenia muzeum Auschwitz-Birkenau mówił: „Nigdy nie bądźcie obojętni, kiedy jakakolwiek mniejszość jest dyskryminowana”. I mam wrażenie, że te słowa również kierował do przedstawicieli na tej sali niektórych środowisk politycznych.

Szanowni Państwo, z niepokojem przyjmuję informację o zmianach legislacyjnych zachodzących w Bułgarii czy na Węgrzech. Populiści, nacjonaliści i ludzie złej woli wykorzystują szczucie na osoby nieheteronormatywne i uprzedmiotawiają mniejszości do celów politycznych. Naszym zadaniem, zadaniem Komisji i tej, i przyszłej jest również stać na straży godności człowieka, na straży praw człowieka. Chcę bardzo wyraźnie powiedzieć: Takie działania naruszają zobowiązania wynikające z Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej i Traktatów. I atak na jedną grupę to otwarcie drzwi dla dalszych naruszeń wobec innych grup. Brak reakcji na poziomie unijnym to ryzyko ustanowienia niebezpiecznego precedensu.

Chciałbym powiedzieć o Polsce, o moim kraju. Przez 8 lat sytuacja osób nieheteronormatywnych była dramatyczna. Rząd używał szczucia na te osoby, traktując to jako politykę, jako politykę rządu, poprzez nienawiść i podział. Chcę bardzo wyraźnie powiedzieć, że są dobre zmiany, o których chcę mówić. Wczoraj Rada Ministrów premiera Donalda Tuska przyjęła zapisy, że mowa nienawiści wobec osób ze względu na orientację seksualną czy tożsamość płciową będzie ścigana z urzędu. Są dobre zmiany.

Panie Przewodniczący! Przedstawiciele Komisji! Chciałbym, żeby z tej sali wybrzmiał dzisiaj jeden przekaz, który jest parafrazą walki o prawa polskich kobiet: nigdy nie będziecie szły same. Zawsze będziecie miały swoich sojuszników w tym parlamencie, w Parlamencie Europejskim.

Wysoka Izbo! Zbyt długo irański reżim stosował przemoc, by uciszyć głosy kobiet domagających się godności, wolności i równości. Brutalne zabójstwo Mahsy Amini nie było odosobnionym incydentem. Było wynikiem działalności reżimu, który postrzega autonomię kobiet jako zagrożenie. Od tego czasu niezliczona liczba kobiet została pobita, zatrzymana i stracona za korzystanie ze swoich podstawowych praw. Te represje nie dzieją się w próżni. Władze w Teheranie działają jako część osi zła, tworząc sojusze z innymi autorytarnymi reżimami, które podważają globalny porządek i stabilność. Powiązania między Iranem, Rosją i Koreą powinny niepokoić nas wszystkich.