Michał WAWRYKIEWICZ

Panie przewodniczący, pani komisarz McGuinness!

Oczywiście w pełni popieram konieczność i potrzebę umieszczenia Rosji, rządzonej przez reżim Putina, na liście państw trzecich wysokiego ryzyka w Unii Europejskiej. Nie możemy się wahać. Musimy to zrobić.

Rosja jest intensywnym wojskowym i finansowym sojusznikiem innych państw trzecich wysokiego ryzyka, takich jak Iran czy Korea Północna. Organizują prywatne grupy wojskowe, takie jak Wagner. Za pośrednictwem platform takich jak Telegram lub kryptowaluty rosyjskie podmioty ułatwiają finansowanie terroryzmu i pranie aktywów skradzionych z Ukrainy. Według Transparency International ponad 1,5 miliarda funtów brytyjskich nieruchomości jest związanych z Rosjanami zamieszanymi w przestępstwa finansowe. Ryzyko wpływów rosyjskich na światowe rynki finansowe zostało również zasygnalizowane przez Grupę Specjalną ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy.

Musimy to zrobić. Musimy to zrobić. To jest nasz obowiązek. Jest to nie tylko uzasadnione, ale i konieczne.

Strefa Schengen to fundament Unii Europejskiej umożliwiający swobodne przemieszczanie się osób pomiędzy państwami członkowskimi bez kontroli na wewnętrznych granicach. To nie tylko praktyczna korzyść, ale także symbol tożsamości UE, który sprzyja integracji gospodarczej i społecznej.

Swoboda przemieszczania się nie powinna być ograniczana bez uzasadnionych przyczyn. Dowolne interpretowanie tej zasady podważa fundamenty Unii i osłabia zaufanie do jej instytucji. Kontrole graniczne wewnątrz Schengen muszą pozostać wyjątkiem, nie regułą.

Bułgaria i Rumunia dowiodły swojego zaangażowania w zabezpieczanie zewnętrznych granic Unii, spełniając wszystkie kryteria niezbędne do pełnego przystąpienia do Strefy Schengen. Rozszerzenie Schengen o te kraje nie tylko wzmocni stabilność i bezpieczeństwo Unii w regionie południowo-wschodniej Europy, ale także wyśle jasny sygnał, że inkluzywność i solidarność są podstawowymi wartościami UE.

Wzywam do pilnego podjęcia decyzji o zniesieniu kontroli na wewnętrznych granicach lądowych z Bułgarią i Rumunią dla dobra nas wszystkich.

Pani Przewodnicząca, Pani Komisarz, Szanowni Państwo! Przysłuchując się tej debacie, nie ma wątpliwości, że ubóstwo energetyczne jest pilnym wyzwaniem. To nie tylko sprawiedliwe, przystępne ceny, ale to także zrównoważony rozwój i godność człowieka.

Kluczowe jest zrozumienie przyczyn, jakie powodują ubóstwo energetyczne, i wdrożenie odpowiednich działań. I w tym zakresie należy spojrzeć się na opracowania, opracowania specjalistyczne, jak na przykład Energy Poverty Advisory Hub, na które spojrzałem. Spojrzałem też na wiele innych opracowań. Żadne z nich nie wskazuje na to, aby to transformacja energetyczna była odpowiedzialna za ubóstwo energetyczne. Wskazywane są trzy podstawowe przyczyny: rosnące ceny energii z różnych przyczyn, niestabilne rynki energetyczne, na przykład luki w stosowanych politykach czy niedostateczne inwestycje publiczne oraz zróżnicowanie klimatyczne i regionalne. Jak temu przeciwdziałać? Poprzez likwidowanie luk w stosowanych politykach oraz luk rynkowych, poprzez poprawę efektywności energetycznej, poprzez podnoszenie świadomości obywatelskiej i poprzez promowanie energii odnawialnej i mądre transformowanie energetyczne.

Pani przewodnicząca, pani komisarz, chciałbym odnieść się do jednej kwestii prawnej, ponieważ przedstawiciel reżimu Orbána zwrócił dziś w tej Izbie uwagę, że tutaj, w tej Izbie, kłamiemy i manipulujemy na temat Węgier. Wskazał na art. 14 Karty praw podstawowych i odpowiem na ten nonsens jako prawnik.

Tu nie chodzi o wolność wychowania naszych dzieci. Chodzi o obrzydliwą dyskryminację w środku Europy w XXI wieku. Na szczęście my i Komisja zareagowaliśmy i w Trybunale Sprawiedliwości toczy się postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

To nie art. 14 został naruszony, chodzi o art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej i naruszenie praw podstawowych Unii Europejskiej, takich jak tolerancja i godność, a wkrótce dowiecie się o tym z wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.