Panie Przewodniczący! Myślę, że powinniśmy tutaj porozmawiać o trzech głównych problemach, które dotykają systemu ochrony zdrowia i kadr systemów ochrony zdrowia w Europie.

Pierwszy to starzejące się społeczeństwo i coraz węższe specjalizacje lekarskie. Coraz węższe i węższe, właściwie silosowe, które uniemożliwiają de facto zajęcie się holistycznie pacjentem senioralnym. A ten problem staje przed nami każdego dnia bardziej.

Druga rzecz to brak przygotowania kadr do sytuacji nagłych w systemach opieki zdrowotnej. Czyli pandemia i nie sama walka z wirusem, tylko zadbanie o ludzi, którzy w tym czasie chorują na nowotwory, udary, cukrzycę, wylewy i wszystkie inne choroby. Pandemia pokazała, że w walce z wirusem zapominamy o setkach, tysiącach i milionach chorych, umierających z innych powodów w tym czasie.

I trzecia rzecz, która każdego dnia staje się coraz bardziej widoczna i potrzebna, to przygotowanie systemów ochrony zdrowia, w tym także kadr, do sytuacji wojennej, czyli przygotowanie naszych szpitali w Europie do zajęcia się ludźmi, którzy prędzej czy później będą musieli stawić czoła zdarzeniom, których nikt z nas by nie chciał, ale wydają się nieuniknione, a mianowicie sytuacjom frontowym.